Internowanie było koszmarem

img_6429Z Józefem Nowakiem, internowanym w stanie wojennym opozycjonistą, oskarżycielem posiłkowym w procesie przeciwko Sylwestrowi R., wojewódzkiemu komendantowi Milicji Obywatelskiej, któremu prokuratura IPN w Białymstoku postawiła 55 zarzutów dotyczących bezprawnego pozbawienia wolności działaczy „Solidarności” w grudniu 1981 roku, rozmawia Adam Białous

– W jakim charakterze występuje pan w procesie Sylwestra R., byłego wojewódzkiego komendanta Milicji Obywatelskiej?

– Występuję w tym procesie jako pokrzywdzony, ale też jako oskarżyciel posiłkowy. Oprócz mnie w charakterze oskarżycieli posiłkowych występują jeszcze dwie osoby. Te osoby zostały również pokrzywdzone wskutek bezprawnych internowań w stanie wojennym.

– Kto wniósł do prokuratury IPN o ściganie byłego komendanta MO?

– Wniosek o ściganie do Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu IPN Białystok złożył Klubu Więzionych i Represjonowanych w Białymstoku, do którego ja również należę. Wniosek ten postanowiliśmy sformułować wspólnie, a podpisał się pod nim ówczesny prezes białostockiego WiR Krzysztof Wasilewski, dziś niestety już nie żyjący. We wniosku, domagaliśmy się ścigania szefostwa białostockiej milicji i SB za bezprawne internowania działaczy opozycji w okresie stanu wojennego. Szczególnie chodziło nam o ściganie prawem komendanta białostockiej MO płk. Sylwestra R.

– Jakie były korzenie procesu przeciwko byłem komendantowi MO ?

– Kilka lat temu w zasobach IPN Białystok odnaleziono teczkę SB, w której odkryto wiele ciekawych materiałów dotyczących wprowadzenia stanu wojennego. Z tych materiałów wynika m.in. iż w czasie stanu wojennego w ówczesnym województwie białostockim internowano około 58 osób – kilka z nich już nie żyje. Pod wszystkimi decyzjami widnieje podpis płk. Sylwestra R. Co ciekawe decyzja o internowaniu mojej osoby została zatwierdzona podpisem komendata MO w styczniu 1980 roku, czyli niemal rok przed wprowadzeniem stanu wojennego.

– W jakich okolicznościach odbyło się pana internowanie, dokonane 13 grudnia 1980 roku w państwa mieszkaniu w Białymstoku?

– Przyszli do nas między drugą a trzecią nad ranem. Nie chcieliśmy im otworzyć, więc wyłamali drzwi. W tym czasie w naszym mieszkaniu byliśmy z żoną, dwiema małoletnimi córkami. Był też u nas gościnnie mój, wówczas 82 letni, ojciec i moja siostra. Żona i córki były przerażone. Funkcjonariusz SB, żeby je uspokoić, powiedział że wprawdzie muszą mnie zatrzymać, ale za dwie godziny wypuszczą. Te dwie godziny okazały się 4 miesiącami bezprawnego internowania. Funkcjonariusze SB i MO, którzy mnie zatrzymali mieli obowiązek okazać mi decyzje o internowaniu. Nie zrobili tego, nie okazali mi żadnego dokumentu, dlatego to było bezprawie. Papier zatytułowany „decyzja o internowaniu nr 2” pokazali mi dopiero na komendzie MO przy ulicy Sienkiewicza w Białymstoku, była to też siedziba SB. Dopiero tam dowiedziałem się, że wprowadzono stan wojenny. Odmówiłem podpisania dokumentu, stwierdzającego że otrzymałem decyzję o internowaniu. Wezwano więc towarzysza o nazwisku Stupak. Ten zaczął na mnie krzyczeć żebym podpisał i grozić mi, że jak nie podpiszę już po mnie itp. Wtedy przyszły mi na pamięć instrukcje zawarte w małej podziemnej broszurce pt „Obywatel a SB”. A tam, m.in., była podana jasna instrukcja „nic nie podpisywać i nic nie mówić”. Na tej komendzie zgromadzono wszystkich internowanych. Jeden z nas zaintonował „Jeszcze Polska nie zginęła…” Później wszczęto postępownie, mające wyjaśnić kto to zrobił.

– Cztery miesiące internowania spędził pan, w trzech różnych ośrodkach. Do którego trafił pan najpierw?

– Internowany byłem w Białymstoku, Suwałkach i Kwidzyniu. Zaraz po internowaniu przewieziono nas, wszystkich wówczas zatrzymanych, do Aresztu Śledczego w Białymstoku przy ulicy Kopernika, który otrzymał wówczas oficjalny status ośrodka odosobnienia. Przypomnę, że po wojnie było to więzienie karno-śledcze UB, na terenie którego IPN przeprowadza obecnie ekshumacje zamordowanych tam m.in. żołnierzy podziemia niepodległościowego. W tym więzieniu Polaków mordowali Niemcy i Sowieci, a UB wykonało tu około 200 wyroków śmierci na Niezłomnych. Z racji na te fakty, jest to miejsce bardzo ponure. Kiedy przewieziono nas tam, zaraz kazano wysiadać i goniono przez szpaler utworzony przez zomowców w pełnym rynsztunku, z pałami i ujadającymi wściekle psami trzymanymi na smyczy. Strach łapał za gardło. Później był on również niedłącznym towarzyszem mojego internowania. Przychodziły bowiem ciemne myśli – do czego ci towarzysze są zdolni, co oni mogą z nami – którzy dopominamy się o niezależność, prawdę, wolność – zrobić? Kiedy byliśmy już w areszcie na Kopernika, kazano nam się rozebrać do naga, co było strasznie upakarzające, i przeprowadzono rewizje osobistą. Zabrano nam wszystko, nawet łańcuszki z krzyżykami czy medalikami.

– Jak wyglądała pana działalność w Solidarności?

– W Solidarności działałem od samego początku jej powstawania. Struktury Solidarności współtworzyłem w moim ówczesnym miejscu zatrudnienia tj. w Okręgowej Dyrekcji Pańswowej Komunikacji Samochodowej (PKS) w Białymstoku. Z racji wykonywanej tam funcji, często wyjeżdżałem do oddziałów PKS znajdujących się na terenach ówczesnych województw – białostockiego, łomżyńskiego i ostrołęckiego. W tych oddziałach pomagałem organizować Solidarność. Widać te moje działania były efektywne, gdyż jak czytałem w dokumentach sporządzonych przez SB na moją osobę, „miał dobre dotarcie do pracowników załóg PKS”. Zostałem też powołany do Prezydium Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego w Białymstoku, który pełnił rolę zwierzchnią nad Komitetami Zakładowymi Solidarność.

– Czy był pan inwigilowany przez SB?

– Kiedy była już taka możliwość, przeglądałem w IPN dokumenty jakie sporządziło SB podczas inwigilowania mnie. Oczywiście jest tam cała masa papierów ukazujących moją działalność „wywrotową” w Solidarności. W dokumentach operacyjnych SB wyczytałem też m.in. „uczestniczy we Mszach św., jeździ na pielgrzymki, należy do wspólnoty Domowego Kościoła, utrzymuje kontakt z księżmi z Suchowoli i z Warszawy ”. Chodziło im o moje spotkania z ks. Jerzym Popiełuszko i ks. Stanisławem Suchowolcem, zamordowanych później przez SB. Zarzucano mi „fanatyzm religijny” związany z moją katolicką wiarą. Postępowaniem operacyjnym objęto wówczas również moją rodzinę w tym 17 letnią córkę, która uczyła się wtedy w liceum prowadzonym przez Siostry Nazaretanki w Warszawie. To były bardzo ciężkie czasy.

Dziękuję za rozmowę

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

24 komentarze

24 Komentarzy

  1. Pingback: obat sipilis dan kecing nanah

  2. Pingback: Obat Wasir Ambeien Herbal di Manggarai

  3. Pingback: Obat Kutil Di Kelamin Pria

  4. Pingback: Gejala Terkena Kutil Kelamin

  5. Pingback: beli obat kutil kelamin diSumatera Selatan ampuh

  6. Pingback: obat kutil pada buah zakar

  7. Pingback: obat kutil jamur

  8. Pingback: obat kutil kulit kelamin}

  9. Pingback: Cara Mengobati Kutil Kelamin Dengan Tumbuhan

  10. Pingback: cara mencegah ambeien

  11. Pingback: cara mengobati penyakit wasir

  12. เช่ารถ

    29 listopada 2017 at 11:27

    Very energetic post, I liked that bit. Will there be a part 2?

  13. Pingback: Kondiloma Adalah Penyakit

  14. Pingback: Obat Ketuat Kemaluan Tanpa Operasi DiFakfak

  15. Pingback: Obat Untuk Kutil Kelamin Asli

  16. Pingback: Obat Kutil Di Apotik Callusol

  17. Pingback: Obat Penyakit Wasir Ambeien

  18. Pingback: Obat Sipilis Yang Dijual Bebas Di Apotik

  19. Pingback: Harga Obat Kutil Di Wajah

  20. Pingback: obat kutil apotik

  21. Pingback: cara penyembuhan kutil kelamin

  22. Pingback: Obat Kutil Kelamin De Nature

  23. Pingback: http://bit.ly/2Fy5rRm

  24. Pingback: Pada Kemaluan

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra