Kultura

Rocznica śmierci cichociemnego mjr. Stanisława Kolasińskiego ps. „Ulewa”

stanislawkolasinski20 lat temu, 19 listopada 1996 r., odszedł mjr Stanisław Kolasiński – uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, cichociemny i działacz struktur WiN w Niemczech. Sprawie suwerenności i niepodległości Polski poświęcił całe swoje życie.

Stanisław Kolasiński przyszedł na świat 16 listopada 1916 r. w małopolskich Mokrzyskach. Po ukończeniu miejscowej szkoły powszechnej był uczniem Państwowego Gimnazjum Koeduka-cyjnego w Brzesku, które ukończył uzyskując świadectwo dojrzałości w 1935 r.

Wkrótce potem wstąpił jako ochotnik na kurs podchorążych rezerwy przy 82 pp. w Brześciu nad Bugiem, po którym został przyjęty do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie. Po jej ukończeniu otrzymał przydział do 6 pp. 1 Dywizji Piechoty Leg. w Wilnie jako dowódca plutonu.

W kampanii wrześniowej walczył m.in. pod Pułtuskiem, Wyszkowem i Kałuszynem. Ranny w ostatniej bitwie swego oddziału, która miała miejsce pod Tarnawatką, trafił na dwa miesiące do szpitala w Zamościu. Uniknął niewoli niemieckiej i przedostał się do Tarnowa, gdzie ukrywał się w mieszkaniu zajmowanym przez matkę i siostry.

W styczniu 1940 r. opuścił Polskę i przez Węgry i Jugosławię – w marcu dotarł do Marsylii we Francji. Tu skierowany został do Rezerwowego Ośrodka Wyszkoleniowego Oficerów w Vichy, a następnie przydzielony do 8 pp. 3 Dywizji Piechoty w Plélan-le-Grand, w której składzie wziął udział w kampanii francuskiej.

W czerwcu 1940 r., po kapitulacji Francji, znalazł się w Wielkiej Brytanii. Wcielono go do I Brygady Strzelców w Biggar w Szkocji, gdzie objął dowództwo plutonu 5 kompanii. We wrześniu 1942 r. zgłosił się do służby w kraju, miesiąc później został przeniesiony do dyspozycji Sztabu Naczelnego Wodza.

Po przeszkoleniu na cichociemnego został zrzucony do okupowanego kraju w nocy z 13 na 14 marca 1943 r. w ramach operacji „Door”. W kwietniu został skierowany do Kedywu Komendy Okręgu AK Lwów, gdzie objął dowodzenie I Oddziałem Dyspozycyjnym. Kierował i uczestniczył w licznych akcjach dywersyjno-sabotażowych, między innymi wysadzeniu zbiorników paliwa na Zamarstynowie, oraz w działaniach przeciwko UPA.

W ramach przygotowań akcji „Burza” w lipcu 1944 r. został wyznaczony na dowódcę oddziału leśnego 2 kompanii 19 pp. organizowanego we wsi Prusy. Schwytany przez Niemców podczas obławy jako cywil, został wywieziony do obozu pracy pod Hamburgiem. Na przełomie kwietnia i maja 1945 r. uciekł i przez linię frontu przedostał się do wojsk brytyjskich.

Odesłany do Wielkiej Brytanii, otrzymał przydział do 4 Warszawskiego Batalionu Strzelców Pieszych 4. Dywizji Piechoty na stanowisko dowódcy I kompanii. Po demobilizacji we wrześniu 1946 r. pozostał w Wielkiej Brytanii, pracując jako tapicer.

Jesienią 1951 r. wyjechał do Niemiec Zachodnich, gdzie pracował w delegaturze Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, aż do jej rozwiązania w marcu 1953 r. Powrócił do Londynu, gdzie pracował jako kierownik sklepu.

Brał czynny udział w życiu społeczno-politycznym w środowisku emigracji polskiej. Należał do Koła Spadochroniarzy Cichociemnych AK, Koła Byłych Żołnierzy AK, Fundacji AK oraz Koła Szkoły Podchorążych Piechoty, nierzadko pełniąc w nich funkcje kierownicze.

W 1994 r. powrócił na stałe do Polski. Zmarł 19 listopada 1996 r. w Zbylitowskiej Górze, został pochowany na cmentarzu w Tarnowie-Krzyżu.

Był odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi i Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami.

Źródło i fot.: Stanisław Pagacz, Robert Pagacz: „Cichociemny z Mokrzysk”, Brzeski Magazyn Informacyjny, nr 1 (203), styczeń 2010

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

23 komentarze

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra