Kultura i historia

Harcerz, żołnierz, polityk. Ćwierć wieku temu zmarł Jędrzej Giertych

Jako ochotnik walczył w wojnie z bolszewikami, w 1939 r. bronił Helu, sześciokrotnie uciekał z niemieckiego oflagu. 25 lat temu na emigracji zmarł Jędrzej Giertych, jeden z przywódców Stronnictwa Narodowego, bliski współpracownik Romana Dmowskiego.

Jędrzej Giertych przyszedł na świat 7 stycznia 1903 r. w Sosnowcu w rodzinie inżyniera Franciszka Giertycha. Uczęszczał do jednego z kieleckich gimnazjów, w trakcie nauki wstąpił do tajnego harcerstwa polskiego.

W 1918 r. wraz z innymi uczniami gimnazjum brał udział w rozbrajaniu Austriaków. W czasie wojny polsko-bolszewickiej wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego, został ranny w bitwie warszawskiej.

W 1921 r. zdał maturę w wileńskim gimnazjum im. Zygmunta Augusta, w kolejnych latach studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W tym czasie prowadził intensywną działalność w ramach Wydziału Polskich Drużyn Harcerskich poza granicami Polski, początkowo jako współpracownik, a następnie jako jego kierownik.

W jej ramach organizował obozy harcerskie w kraju dla polskiej młodzieży polonijnej oraz zakładał nowe drużyny harcerskie w środowiskach polonijnych. Uczestniczył między innymi w założeniu Harcerstwa Polskiego w Czechosłowacji i Związku Młodzieży Polskiej w Prusach Wschodnich.

Szczególną uwagę poświęcał harcerstwu polskiemu na ziemiach pozostających w ramach państwa niemieckiego – Śląsku, Opolszczyźnie, Pomorzu Środkowym oraz Warmii i Mazurach. Utrzymywał bliskie kontakty z łużyckimi działaczami narodowymi, zasiadał w Zarządzie Towarzystwa Przyjaciół Łużyc. W maju 1926 r., wraz z kilkudziesięcioma harcerzami, wziął udział w obronie legalnego rządu przed zamachem Piłsudskiego.

Od roku 1927 r. pracował w departamencie Konsularnym Ministerstwa Spraw Zagranicznych, gdzie działał na rzecz wspierania polskości zarówno wśród rodaków na emigracji, jak i zamieszkujących część ziem przygranicznych. W 1931 r. objął stanowisko attaché kulturalnego w Olsztynie, którego władze sanacyjne pozbawiły go rok później.

W 1932 r. rozpoczął działalność w Obozie Wielkiej Polski, zostając sekretarzem generalnym jego Komitetu Wykonawczego. W 1935 r. wszedł do kierownictwa Stronnictwa Narodowego. W 1938 r. wraz z częścią polityków SN manifestował poparcie dla zagrożonej ze strony III Rzeszy Czechosłowacji.

W trakcie kampanii wrześniowej brał udział w obronie Helu. Wzięty do niewoli, w latach 1939–1945 przebywał w niemieckich oflagach, z których kilkukrotnie uciekał.

Po II wojnie światowej na krótko wrócił do Polski. Do końca życia przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Początkowo pracował fizycznie, a od lat 60. jako nauczyciel języka francuskiego. Nadal prowadził działalność narodową, wydawał książki historyczne i publicystyczne oraz czasopismo „Opoka”.

Jędrzej Giertych zmarł 9 października 1992 r. w Londynie. Pochowano go zgodnie z jego wolą na cmentarzu w Kórniku koło Poznania.

Źródło: narodowcy.net

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

108 komentarzy

108 Komentarzy

  1. Grupo Serval presídios

    6 listopada 2017 at 23:42

    I could not resist commenting. Perfectly written!|

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra