Cristiada – Los Cristeros Mexicanos 1926-1941 – bohaterscy katolicy w walce z masońską tyranią, zdradzeni przez hierarchie

Nakładem wydawnictwa Klinika Języka (znanego blogera Gabriela Maciejewskiego „Coryllusa” ) ukazała się w kieszonkowym formacie praca „Cristiada – Los Cristeros Mexicanos 1926 – 1941” autorstwa Javiera Barraycoa, przybliżająca polskim czytelnikom tragedie cristeros, meksykańskich chłopów walczących z masońską dyktatura w obronie katolicyzmu, których ukoronowaniem cierpień była zdrada hierarchów.

 

W wstępie do pracy Gabriel Maciejewski przypomniał postać Józefa Retingera, podczas wojny doradcy generała Sikorskiego, inicjatora powstania Klubu Bildenberg, a przed wojną doradce meksykańskich prezydentów, którzy prześladowali katolicyzm.

Cristiada czyli powstanie cristeros była buntem meksykańskich chłopów przeciwko antykatolickiej polityce masońskiego rządu. Katoliccy kontrrewolucjoniści walczyli pod sztandarami Chrystusa Króla i Matki Bożej z Guadalcanal (to jej objawienia z 1531 roku pozwoliły na chrystianizacje Meksyku).

Powstania rozpoczęło się w 1926 roku, kiedy to powstała z pospolitego ruszenia, pozbawionego pomocy z zagranicy i kościoła, katolicka armia. Powstańcy wygrywali i tworzyli lokalna przyjazną Meksyknom lokalna administracje. Jednak zdrada hierarchii i pomoc władz USA odwróciła dobra passę powstańców. Posłuszni poleceniom hierarchii złożyli broń i zostali wymordowani przez masońskie władze. Kolejne walki miały miejsce w 1931 roku, były mniejsze i podobnie jak pierwsze zakończyły się eksterminacją powstańców.

Polityka antykatolicka nie była wymysłem republikanów (Meksyk uzyskał niepodległość w 1821 roku, a w 1824 został republiką), kontynuowali oni antykatolicką politykę hiszpańskich Burbonów (do których Meksyk należał przez uzyskaniem niepodległości) chcących podporządkować Kościół monarchii.

Już w 1833 roku meksykańscy antykatoliccy liberałowie rozpoczęli starania w celu wprowadzenia przepisów pozwalających na prześladowanie Kościoła katolickiego (Meksyk nie był odosobniony, wszędzie masoneria występująca pod szyldem liberałów chciała prześladować Kościół katolicki, dla tego nauczanie katolickie było krytyczne wobec liberalizmu).

Po tym jak w 1848 USA pokonały Meksyk i przyłączyły do Stanów Zjednoczonych połowę meksykańskiego terytorium, w 1857 wprowadzono w Meksyku antyklerykalną konstytucje, podporządkowującą Kościół państwu. Był to jeden z powodów wojny domowej, którą wygrali antyklerykalni liberałowie.

W 1860 roku antykatolickie władze wprowadziły ustawy konfiskujące majątki kościelne, likwidujące zakony, zakazujące urzędnikom uczestnictwa w nabożeństwach, oraz likwidujące nadania ziemi dla biedoty. Doprowadziło do wszystko do pauperyzacji w Meksyku. W 1873 antyklerykalne przepisy stały się częścią konstytucji.

Kolejnym posunięciem antykatolickich władz Meksyku było wyrzucenie z Meksyku księży i zakonnic, i sprowadzenie z USA protestanckich pastorów. Antykatolicki ucisk doprowadził do wojny katolików z antykatolickim rządem jaka miała miejsce od 1873 do 1876 roku. W jej wyniku antyklerykałowie stracili władze a Kościół zyskał swobody.

W 1924 roku władze Meksyku rozpoczęły kolejna fale antykatolickich prześladowań. Władze stworzyły schizmatycki „Katolicki Apostolski Kościół Meksyku”. Wszelkie te działania prowadziła Narodowa Partia Rewolucyjna poprzednika szadzącej Meksykiem przez dekady Partii Rewolucyjno Instytucjonalnej. W skutecznych prześladowaniach katolików władzom pomagała rozbudowa biurokracji i wojska.

W 1926 roku władze Meksyku zamknęły katolickie szkoły i kościoły, wydaliły księży cudzoziemców, i wspierały misje protestanckie z USA. Prześladowani ubodzy katolicy, w tym i robotnicy, zaczęli tworzyć swoje organizacje polityczne i społeczne, katolickie związki zawodowe. Obojętni wobec organizacji katolików pozostali bogaci katolicy.

W 1926 w wyniku prześladowań katolików powstali cristeros. Nie mieli oni poparcia hierarchii. Cristeros składający się z chłopów pozbawionych broni i przeszkolenia wojskowego podjęli walkę z wojskiem podległym antykatolickiej tyranii. W 1927 walki się zintensyfikowały. Antykatolickie działania władzy podsycały rebelie licznych nie powiązanych ze sobą powstań katolickich. Wojna partyzancka toczyła się w całym Meksyku. 20.000 cristeros cieszyło się masowym poparciem społecznym.

Przeciwko katolickim powstańcom władze wystawiły ogromne siły – 80.000 żołnierzy, 18.000 milicji agrariuszy, 9.000 wiejskich policjantów. Meksykanów wsparło 14.000 amerykańskich oficerów i doradców wojskowych, i amerykańskie dostawy sprzętu. Amerykanie doradzali masowy terror wobec całej katolickiej ludności.

Pomimo, że cristeros w walce z siłami antykatolickimi nie mieli poparcia ani katolickich polityków ani hierarchii, to odnosili sukcesy, ich liczebność wzrosła do 50.000, i kontrolowali większość terytorium Meksyku.

By zniszczyć cristeros władze w 1929 roku zawarły porozumienie z hierarchią, duchowni byli albo obojętni albo wrodzy wobec katolickich powstańców, Watykan zakazał wspierania przez duchownych katolickiej rebelii. Hierarcha poleciła cristeros złożenie broni, katolicy niestety byli posłuszni swoim pasterzom. Władze zaczęły prześladować i eksterminować katolickich bojowników, wymordowano 1500 cristeros. Katolicy stracili zaufanie do hierarchii.

W 1931 i 1932 miał miejsce kolejny bunt katolików. W 1935 w walkach wzięło udział 7.500 cristeros. Zwalczał ich rząd i mistyczo patriotyczny ruch synarchiczny, organizowany przez bogatych obszarników i hierarchie. Walki trwały do 1941 roku.

Cristeros nie mieli ideologii. Walczyli tylko o wolność religijna dla katolików. Składali się z bardzo religijnych chłopów. Bardzo istotną częścią cristeros były 10.000 Żeńskie Brygady świętej Joanny d’Arc. Była to tajna hierarchiczna organizacja, zajmująca się zbieraniem pieniędzy i zakupem oraz przemytem broni i amunicji. Organizacja została rozwiązana z polecenia Watykanu.

Rząd Meksyku był antykatolicki, protestancki i masoński. Siły rządowe występowały pod flagami czarnymi lub czerwonymi. Antykatolicki rząd Meksyku był wspierany przez amerykańskich protestantów i masonów, nienawidzących katolicyzmu, dążących do eksterminacji Kościoła katolickiego, szerzących antykatolicką propagandę.

Jan Bodakowski

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

82 komentarze

82 Komentarzy

  1. smart phones

    6 listopada 2017 at 10:36

    I couldn’t refrain from commenting. Perfectly written!

  2. Dadado Veig

    6 listopada 2017 at 11:03

    Very descriptive post, I loved that a lot. Will there be a part 2?|

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra