Recenzje

Moskiewska Ladacznica – kolejna powieść historyczna Jacka Komudy o polskiej interwencji w XVII wiecznej Rosji

„Moskiewska Ladacznica t.1 (Orły na Kremlu)” to już kolejna kolejna powieść historyczna Jacka Komudy z cyklu powieści o polskie interwencji na wschodzie w XVII wieku, których wydawcą jest Fabryka Słów (choć wydawnictwo specjalizuje się w fantastyce nie jest to historia alternatywna, tylko powieść historyczna podobnie jak powieści Henryka Sienkiewicza).

 

Od 1604 do 1610 roku niektórzy polscy i litewscy magnaci ingerowali w Rosji w celu osadzenia na tronie moskiewskim pretendentów podających się za syna Iwana Groźnego. Była to prywatna inicjatywa, a nie polityka Rzeczpospolitej.

 

W 1584 roku zmarł car Iwan IV Groźny z rodu Rurykowiczów. Jego następcą został syn Fiodor. Fiodor rządził 14 lat. Na Fiodora miał ogromny wpływ jego szwagier Borys Godunow. Gdy Fiodor zmarł bezpotomnie, jego żona nie chciała przejąc władzy. Więc bojarzy na cara obrali Borysa Godunowa w 1598 roku.

 

W 1591 został zamordowany, na polecenie Borysa Godunowa, ośmioletni syn Iwana Groźnego, Dymitr. Po 12 latach, w 1603 roku w dobrach Adama Wiśniowieckiego pojawił się rzekomy cudownie ocalony carewicz. Polscy i litewscy magnaci nie wierzyli w cudowne ocalenie, ale wykorzystali okazje do ingerencji w Rosji. Za Dymitra wydano córkę magnacką Marynę Mniszchówne. W 1605 roku sejm Rzeczpospolitej jednogłośnie odciął się od inicjatywy magnatów. Podobnie od inicjatywy magnatów odciął się hetman Jan Zamoyski i król Zygmunt III Waza. Władze Rzeczpospolitej nie przeszkadzały jednak w obaleniu cara Borysa Godunowa.

 

Pierwsza Dymitriada rozpoczęła się w 1604. Pomimo przegranej w walce, w wyniku zgonu cara Borysa Godunowa, bojarzy odebrali władze nastoletniemu synowi Borysa carowi Fiodorowi Godunowowi i przekazali ją w 1605 Dymitrowi samozwańcowi. W 1606 niezadowoleni z cara bojarzy pod dowództwem Wasyla Szujskiego zamordowali cara i pochodzącą z Polski załogę na Kremlu. Carem został Wasyl Szujski. Przeciwko nowemu carowi zbuntowali się chłopi, których los polepszył Dymitr.

 

W 1607 pojawił się kolejny Dymitr samozwaniec, który twierdził, że jest carem, którego miano zabić w 1606 roku. Jego pretensje do trony poparli rokoszanie Zebrzydowskiego w tym i Aleksander Lisowski. Pochód oddziałów Dymitra zatrzymali wezwani na pomoc przez Wasyla Szujskiego Szwedzi.

 

Skutkiem Dymitriad był wybuch wojny polsko-rosyjskiej w 1609 roku. Polacy w starciu z Rosjanami zwyciężyli. Dymitr zginał w 1610, Polacy zajęli Moskwę. Wobec rosnącego oporu musieli się wycofać z Rosji w 1612 roku, czym dziś ekscytują się Rosjanie. Carem został Michał Romanow.

 

Wśród bohaterów powieści Jacka Komudy znaleźli się Dymitr samozwaniec, Aleksander Lisowski, Maryna Mniszchówna, Wasyl Szujski. Na tle wydarzeń historycznych, na kartach powieści rozgrywają się krwawe boje, bezpardonowe walki o władze, i kwitną romanse. Barwnie ukazana jest polska sarmacja, a akcja toczy się wartko. Jednym minusem jest brak historycznego wstępu, który czytelnikom nie znającym historii dymitriad pozwolił by odnaleźć się lepiej w opisywanej rzeczywistości.

 

Jan Bodakowski

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Kliknij, aby dodać komentarz

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra