- Ustanowienie Lwowa siedzibą biskupstwa ormiańskiego po wsze czasy zezwalało arcybiskupowi Grzegorzowi (zwanemu Wielkim) na pełnoprawne osiedlenia się w mieście, pozostanie przy swojej wierze, praktykowanie jej zgodnie z tradycją i zwyczajami oraz sprawowanie jurysdykcji nad ludnością ormiańską zamieszkałą na całym terytorium królestwa. Przywilej ten stworzył istotne podwaliny do przyspieszenia integracji obu narodów w duchu współpracy i poszanowania wzajemnych praw, a następnie do uzyskania przez Ormian statusu pełnoprawnych obywateli Rzeczypospolitej. Niewątpliwie przez te setki lat Polacy i Ormianie podlegali asymilacji i dziś wzajemne relacje między obydwoma narodami mogą być wzorem do naśladowania dla innych. Należy wspomnieć, że wielu Ormian zginęło w walce o niepodległość Polski, walnie przyczyniając się do wybicia się wówczas Polski na niepodległość, co po dzień dzisiejszy pozostaje w pamięci Polaków. należy wyrazić nadzieję, że dalsza współpraca narodów Polskiego i Ormiańskiego będzie mogła przez kolejne lata otwierać równie piękne karty wspólnej historii, dające wyraz braterstwa obu narodów i pozwalające razem przezwyciężyć wszystkie pojawiające się trudności. Ormianie na kartach polskiej historii zapisali się bardzo pięknie, chociaż nigdy nie byli dużą grupą narodowościową Rzeczpospolitej, to jednak ich zasługi dla niej są ogromne. Dawna Rzeczpospolita była krajem wielokulturowym i bardzo tolerancyjnym, dlatego Ormianie znaleźli tutaj swoją drugą ojczyznę. Którą pokochali, której byli wiernymi dziećmi - napisano w dokumencie.