Z kraju

Kwiaty polskiej poezji patriotycznej

Są takie pozycje książkowe, które po prostu trzeba mieć. Nie ze względu na modę, bo ta przemija, ale na ich wartość, również sentymentalną. Do takich właśnie pozycji należy opracowana przez Justynę Chłap-Nowakową antologia „Jeszcze Polska… klasyka polskiej poezji patriotycznej”, po którą z chęcią sięgną zarówno młodzi, jak i starsi czytelnicy.

Zawierająca zarówno te znane, jak i te zupełnie zapomniane kwiaty polskiej poezji patriotycznej stanowi fascynującą podróż w czasie i przestrzeni do tych znanych, ale i tych zapomnianych obszarów polskiej spuścizny literackiej.

Znalazło się w niej miejsce również dla sławiących Polskę zagranicznych poetów. Wielką niespodzianką jest umieszczenie przez Autorkę w tym przebogatym wyborze wierszy utworu niezwykle utalentowanego niemieckiego poety i dramaturga Juliusa Mosena, opiewającego bohaterów bitwy pod Olszynką Grochowską, żołnierzy 4 Pułku Piechoty Liniowej. Jest to tym bardziej istotne, iż opiewający Polskę wiersz Mosena mimo ogromnej wartości artystycznej i literackiej nie wszedł do kanonu nauczania i pozostaje dla przeciętnego czytelnika zupełnie nieznany.

Niemalże tysiącstronicowa antologia, zawierająca zaledwie niewielką część poezji patriotycznej, którą przez wieki z potrzeby serca pisało wielu tak mistrzów pióra, jak i utalentowanych amatorów, stanowi dowód, jak bardzo Polacy ukochali swoją Ojczyznę. Czytelnik może obserwować na przykładzie tych utworów, jak rodziła się polska tożsamość, sięgnąć głęboko do jej korzeni i obserwować, jak rozwijał się polski patriotyzm i w jakże misterny sposób łączył się on z katolicką wiarą – wierszy takich autorów jak Jan Paweł Woronicz, Mieczysław Romanowski, czy Władysław Syrokomla.

Nie można powiedzieć, że Autorka wybrała najpiękniejsze z pięknych wiersze i poematy, gdyż w nieprzebranym bogactwie polskiej literatury można znaleźć wiele równie pięknych utworów. Część z nich doczekała się druku, część zaś pozostała w sztambuchach, pamiętnikach, czy luźnych kartach, z których odczytywano ją w wąskim, rodzinnym gronie. Nie można też powiedzieć, że zbiór tworzy niejako poetycką geografię Polski, gdyż utwory opiewające piękno polskiej przyrody i polskich ziem nie stanowią klucza doboru. Wspólnym mianownikiem wszystkich tych perełek polskiej poezji jest polski duch, kwintesencja polskości rozumianej jako przywiązanie do kraju, piękna polskiej mowy, wiary i tradycji. Jest to poezja natchniona, ale zarazem inspirująca, wyzwalająca najgłębsze pokłady uczuć, skłaniająca do wzruszeń, piękna w swojej formie, niekiedy tajemnicza.

Dobrym pomysłem Autorki antologii było poprzedzenie każdego wiersza krótką biografią twórcy, stanowiącą niejako wprowadzenie, a zarazem przypomnienie konkretnej postaci i kontekstu historycznego, który w natłoku informacji, w jakim dzisiaj żyjemy, mógł zwyczajnie umknąć z pamięci.

„Gdyby zebrać siły, które wiersze te były zdolne wyzwolić w słuchaczach i czytelnikach, gdyby dało się z tej miłości zbudować coś materialnego, byłby to gmach ogromny i zapewne niezwykłej piękności. Tu przedstawiamy, próbujemy przywołać ducha tej budowli, którą kolejne pokolenia widzą po swojemu. I wznoszą. Temu te tomy mają służyć” napisała Justyna Chłap-Nowakowa, tłumacząc dokonany wybór, a jednocześnie ubolewając, iż nie wszystkie wiersze, ogromnej wartości, udało się umieścić w niniejszym tomie. Niemniej należy mieć nadzieję, iż stanie się to przyczynkiem do stworzenia kolejnych, czego Autorce z serca życzę.

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

1 komentarz

1 Komentarz

  1. klioes vel pislamista

    24 marca 2018 at 16:17

    Dorzucam swój kwiatek:


    Do ubogacaczy

    Jest pewne podobieństwo bardzo różnych nacji,
    Co po drugiej stronie Śródziemnego Morza
    Mieszkają i celują w świecie w emigracji.
    (Podobieństwo, pomimo różnic z ostrza noża!)

    Zarówno islamista, jak Żyd z Izraela,
    „Chętnie by ubogacił Polskę i Europę”,
    Mimo że jawnie głosi, „iż nieprzyjaciela
    Widzi w nas”!… Czy rozumie ktoś tę jawną szopę?

    „Czas do Polski przywracać jest żydowskie życie.”
    „Do niewiernych migrować.” Panie i Panowie,
    Skoro tak „źli jesteśmy”, po co się trudzicie?
    Wpierw, czy Polak Was życzy sobie? Niech odpowie!…

    Wypadałoby spytać wszak „islamofoba
    I antysemitnika”: kogo chce mieć w domu?
    Pomimo wielkich różnic są wyznania oba
    Podobne: nie zadają pytania nikomu!

    Dlatego Wam tę radę dam, „ubogacacze”:
    „Bogaćcie się” nawzajem w bliskowschodnim sosie!
    „Polak mądry po szkodzie” jest i wtedy płacze…
    Lecz tym razem przed szkodą zmądrzał:
    MA WAS W NOSIE!!!

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra