Subskrybuj RSS
Zostań naszym fanem

 

Leonard Zub-Zdanowicz ps. „Ząb”30 lat temu na emigracji zmarł Leonard Zub-Zdanowicz ps. „Ząb”, oficer Wojska Polskiego, cichociemny, podpułkownik Narodowych Sił Zbrojnych, szef sztabu Brygady Świętokrzyskiej.

 

 

Leonard Zub-Zdanowicz przyszedł na świat 6 listopada 1912 r. w Popowcach pod Staro - Konstantynowem na Wołyniu w rodzinie ziemiańskiej o tradycjach patriotycznych, jego dziadkowie brali udział w powstaniu styczniowym.

 

Od 1928 r. uczył się w Państwowym Gimnazjum Humanistycznym im. Stanisława Staszica w Hrubieszowie. W czerwcu 1931 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu.

 

W 1931 r. rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, które ukończył w grudniu 1935 r. jako magister prawa. W czasie studiów należał do Stowarzyszenia Bratniej Pomocy Studentów "Bratniak", "Legionu Młodych", Korporacji Akademickiej "Concordia" oraz "Sodalicji Mariańskiej".

 

Jako oficer służby czynnej odbył przeszkolenie w Centrum Wyszkolenia Żandarmerii. We wrześniu 1938 r. wszedł do Korpusu Oficerów Żandarmerii w stopniu podporucznika.

 

Brał udział w kampanii wrześniowej, m.in. w starciach nad Pilicą i nad Wisłą. Za postawę na polu walki odznaczony został Krzyżem Virtuti Militari.

 

W połowie grudnia 1939 r. ppor. Zub-Zdanowicz opuścił Polskę i dotarł do Francji, gdzie przyłączył się do odradzającej się Armii Polskiej. W lutym 1940 r. wstąpił do Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich, wiosną 1940 r. walczył w Norwegii pod Narvikiem.

Pod koniec czerwca 1940 r. przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie stacjonował w różnych jednostkach. W kwietniu 1941 r. został awansowany do stopnia porucznika.

 

Na początku lata 1941 r. ppor. Zub-Zdanowicz wszedł w skład 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej, w lipcu tego roku zgłosił się na skok do Polski i rozpoczął trening "cichociemnego". Pod koniec lata 1942 r. zrzucony na tereny okupowane, został ranny i przez dwa tygodnie przebywał w kryjówce partyzantów z Narodowych Sił Zbrojnych.

 

Od października 1942 r. działał w konspiracji w ramach organizacji dywersyjno-sabotażowej AK „Wachlarz”. Po jej rozbiciu przez gestapo na początku 1943 r., rozpoczął poszukiwania przydziału do partyzantki. Pod koniec maja tego roku formalnie przyłączył się do NSZ na Lubelszczyźnie. Walczył z radziecką i polską partyzantką komunistyczną oraz prowadził akcje przeciwko grupom rabunkowym nękającym miejscową ludność. Podjąwszy współpracę z AK jego oddział brał udział w walkach z niemieckim okupantem.

 

W czerwcu 1944 r. mjr Zub-Zdanowicz przeszedł wraz z oddziałem na Kielecczyznę, gdzie wziął udział w tworzeniu legendarnej Brygady Świętokrzyskiej. W sierpniu tego roku został szefem jej sztabu. Dowodził osobiście wieloma akcjami zbrojnymi zarówno przeciwko Niemcom, jak też partyzantce komunistycznej. W grudniu 1944 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych, a z początkiem 1945 r. awansował na stopień podpułkownika NSZ. W marcu 1945 r., wraz z przemieszczającym się na zachód oddziałem przedarł się na teren Czech, gdzie brał udział w wyzwalaniu niemieckiego obozu koncentracyjnego dla kobiet w Holisovie.

 

Po zakończeniu działań wojennych, ppłk NSZ Zub-Zdanowicz opuścił rozbrojoną Brygadę i został przyjęty do 2 Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Władysława Andersa we Włoszech. Jesienią 1946 r. przeniósł się razem z rodziną do Wielkiej Brytanii, a w styczniu 1952 r. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował jako inżynier w Zakładach Sendzimir Precision Metals w Waterbury w stanie Connecticut.

 

Do końca życia aktywny w organizacjach kombatanckich i instytucjach polonijnych, angażował się w wiele akcji pomocowych dla Polski, m.in. wspomagając lubelski KUL i krajowe środowisko Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W okresie działalności pierwszej "Solidarności" w latach 1980-1981 oraz stanu wojennego włączył się w akcję pomocy charytatywnej dla związkowców, a następnie więźniów politycznych w kraju.

 

Zmarł 12 sierpnia 1982 r. nie doczekawszy niepodległości Ojczyzny. Pochowany został na Cmentarzu Polskich Weteranów w amerykańskiej Częstochowie w Doylestown w stanie Pensylwania.

 

Paweł Brojek

źródło: nsz.com.pl

Dodaj komentarz

Zachęcamy Drogich Czytelników do aktywnej i merytorycznej dyskusji. Jednocześnie informujemy, że Administrator portalu www.prawy.pl, w porozumieniu z Wydawcą mają prawo usunąć komentarze łamiące prawo stanowione w Polsce, w szczególności KK, KC oraz pokrewne a także Ustawę o Języku Polskim (Dz.U. 1999 nr 90 poz. 999). Autorzy wpisów łamiących prawo będą pociągnięci do odpowiedzialności.


Kod antyspamowy
Odśwież

POLUB NAS NA FACEBOOKU:

OSense O-Sense

Felietony

 

 

Wesprzyj nas:

 
Kwota:  PLN
  

 

Do góry strony