Ryszard Widelski urodził się 19 sierpnia 1913 r. w Warszawie. Z zawodu był księgowym. W czasie II wojny światowej dowodził plutonem w Obwodzie Praga AK.

Po wojnie ujawnił się przed UB, ale w grudniu 1945 r. ponownie włączył się w działalność konspiracyjną w Zrzeszeniu Wolność i Niezawisłość. Od połowy 1946 r. kierował siatką wywiadowczą Obszaru Centralnego, a następnie IV Zarządu Głównego WiN.

W 1947 r. współorganizował nieudany zamach (akcja R) na ministra Bezpieczeństwa Publicznego Stanisława Radkiewicza, który miał być odwetem za wydanie wyroku śmierci na komendanta WiN, płk. Franciszka Niepokólczyckiego „Halnego”.

Został aresztowany 10 lutego 1948 r. w Warszawie. Osiem miesięcy później, w październiku 1948 r., Wojskowy Sąd Rejonowy skazał go na karę śmierci. Najwyższy Sąd Wojskowy utrzymał wyrok w mocy, stwierdzając w uzasadnieniu: „zdecydowany wróg ustroju ludowego, z nadzwyczajną energią, rzutkością, zmysłem organizacyjnym i talentem pełnił tę szkodliwą misję”.

Ryszard Widelski został zamordowany 28 stycznia 1949 r. w więzieniu mokotowskim. Jego szczątki odnaleziono latem 2012 r. w kwaterze „na Łączce” na warszawskich Powązkach.