„Rotmistrz Witold Pilecki jest symbolem polskiej historii XX wieku. Poświęcił swoje życie w walce z dwoma totalitaryzmami – z jednej strony z totalitaryzmem bolszewickim, a po II wojnie światowej stalinowskim, a z drugiej strony totalitaryzmem niemieckim. Rotmistrz uosabiał w swoich działaniach etos polskiej inteligencji, polskiego patrioty, a jednocześnie był to człowiek z krwi i kości, który miał wspaniałą rodzinę, chciał wychowywać dzieci, normalnie żyć”. - stwierdził Gliński.

 

 

Jest to ważne, bo Rotmistrz jest popularny głównie w gronie młodego pokolenia, a tymczasem, jego droga życiowa i duchowy rozwój mogą być uniwersalnym przykładem.

 

Rotmistrz Witold Pilecki (1901 – 1948) to uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 r., współzałożyciel Tajnej Armii Polskiej, żołnierz AK oraz, od końca września 1941 r., więzień KL Auschwitz, z którego uciekł w kwietniu 1943 r. W obozie włączył się w organizację ruchu oporu, a następnie przygotował pierwsze sprawozdania o Holokauście, znane dziś jako tzw. Raporty Pileckiego. Po kapitulacji Powstania Warszawskiego wraz ze swoją kompanią ze Zgrupowania „Chrobry II” trafił do niewoli niemieckiej. Na początku października 1944 r. został przywieziony do Stalagu Lamsdorf (Łambinowice, woj. opolskie). Po krótkim pobycie, 19 października przetransportowano go wraz z innymi oficerami do Oflagu VII A Murnau (Niemcy). Po wojnie rtm. Witold Pilecki został oskarżony i skazany przez władze komunistyczne Polski Ludowej na karę śmierci. Wyrok wykonano w maju 1948 r. IPN poszukuje nadal jego szczątków, które prawdopodobnie pogrzebano na terenie byłego aresztu śledczego przy Rakowieckiej w Warszawie.

Jego ulubioną lekturą była książka Tomasza a Kempis: o naśladowaniu Chrystusa.