Ustawa o gruntach leśnych to przykład etatystycznego podejścia projektodawcy do gospodarki

 

Rządowy projekt ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych ze specjalnym przeznaczeniem gruntów leśnych po trzecim czytaniu i głosowaniu w Sejmie został przekazany prezydentowi i marszałkowi Senatu. Jak wskazuje uzasadnienie do specustawy celem regulacji jest wprowadzenie czasowej możliwości dokonywania zamiany lasów, gruntów i innych nieruchomości Skarbu Państwa pozostających w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, położonych w Jaworznie i Stalowej Woli, oraz terenów Skarbu Państwa z nimi sąsiadujących, na inne lasy, grunty lub nieruchomości, na których jest możliwe prowadzenie gospodarki leśnej.

 

Dodatkowo, przewidziano możliwość dokonywania zamiany lasów, gruntów i innych nieruchomości Skarbu Państwa sąsiadujących z ww. nieruchomościami na lasy, grunty i inne nieruchomości, lecz tylko w przypadkach, gdy będzie to niezbędne do realizacji celów określonych w projektowanych przepisach, to jest w przypadkach uzasadnionych potrzebami i celami polityki państwa związanej ze wspieraniem rozwoju i wdrażaniem projektów dotyczących energii, elektromobilności lub transportu, służących upowszechnianiu nowych technologii oraz poprawie jakości powietrza albo uzasadnionych potrzebami strategicznej produkcji dla obronności państwa, wysokich technologii elektronicznych i procesorów, elektromobilności, innowacyjnej technologii wodorowej, lotnictwa, motoryzacji oraz przemysłu tworzyw sztucznych.


Ograniczony został przy tym katalog podmiotów, z którymi będzie mogła być dokonana zamiana do: państwowych osób prawnych, osób prawnych, w których Skarb Państwa posiada większość akcji oraz jednostek samorządu terytorialnego. – A zatem prywatni inwestorzy są wprost wykluczeni z możliwości skorzystania z zapisów tej ustawy – mówi Radosław Płonka, ekspert BCC ds. prawa gospodarczego. – Jeśli obywatel posiada nieruchomość, która daje Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe możliwość prowadzenia gospodarki leśnej na nowym, możliwym do zagospodarowania na te cele terenie, ustawa powinna dawać możliwość – na zasadzie swobody umów – dokonania stosownej zamiany także z prywatnym inwestorem. Obecne rozwiązanie to przejaw nierównego traktowania obywateli i jednostek państwowych – podkreśla ekspert BCC.

 

Jak wskazuje uzasadnienie projektu ustawy, w obecnym stanie prawnym, biorąc pod uwagę całość uwarunkowań: powierzchniowych, przestrzennych, infrastrukturalnych, komunikacyjnych i środowiskowych, jakie niekiedy muszą zostać spełnione w celu ustalenia lokalizacji pod daną inwestycję, często zdarza się, że samo wyłonienie tej lokalizacji jest dość utrudnione lub wręcz niemożliwe. Projektowane rozwiązanie ma stanowić wsparcie w powyższym zakresie dla inwestycji zgodnych z potrzebami i celami polityki państwa.


Zatem, jeśli państwo ma problem z własnymi przepisami przy realizacji inwestycji, wprowadza dla siebie specjalne, terminowe rozwiązanie tzw. specustawę, stanowiącą wyłom w obowiązującym systemie. Jeśli prywatny inwestor ma tego rodzaju problem, musi radzić sobie sam, a w praktyce nie będzie mógł zrealizować inwestycji lub będzie to możliwe dopiero po wieloletniej batalii z państwem – komentuje Radosław Płonka

 

Obecnie zamiana lasów, gruntów i innych nieruchomości Skarbu Państwa pozostających w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe jest możliwa tylko w przypadkach określonych w art. 38e ustawy z 28 września 1991 r. o lasach, a więc w przypadkach podyktowanych potrzebami i celami gospodarki leśnej. Proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na umożliwieniu – w okresie 2 lat od dnia wejścia jej w życie – dokonywania zamiany nieruchomości w celu lokalizacji inwestycji uzasadnionych potrzebami i celami polityki państwa. Jednocześnie, przedmiotem zamiany będą mogły być tylko i wyłącznie lasy, grunty i inne nieruchomości Skarbu Państwa określone w załączniku do ustawy stanowiącym wykaz konkretnych działek ewidencyjnych. W uzasadnieniu projektu ustawy brakuje wyjaśnienia, dlaczego ustawa nie będzie stosowana we wszystkich regionach Polski. Pozwala to postawić tezę, że zmiana prawa jest dokonywana wyłącznie w związku z bieżącą potrzebą realizacji jakiejś inwestycji w okolicach Jaworzna i Stalowej Woli, której projektodawca wprost nie wskazał. Uzasadnione jest więc wyjaśnienie realizacji jakiej konkretnie inwestycji ma służyć specustawa.