RESORTOWE DZIECI. MEDIA. Wady i zalety książki

Nakładem wydawnictwa Fronda ukazała się praca „Resortowe dzieci. Media”. Jej autorami są: Dorota Kania, Jerzy Targalski i Maciej Marosz. Prawdopodobnie jest to pierwszy tom, kilkutomowego wydawnictwa, które przybliży polskim czytelnikom korzenie współczesnej elity. Kolejne tomy mają dotyczyć służb specjalnych, polityków, biznesu i nauki.

 

 

„Resortowe dzieci. Media” należy kupić. Po pierwsze dlatego, że nie wiadomo jak długo książka pozostanie legalna. Po drugie dlatego, że zawiera ona wiele ciekawych informacji w jednym miejscu. Należy ją kupić pomimo kilku wad. Pierwszej takiej, że na tle wydawnictw np. IPN, jest to praca niechlujna. Informacje dotyczące poszczególnych osób porozrzucane są niepotrzebnie w kilku miejscach. Po drugie strona edytorska, nie ułatwia lektury – poszatkowane informacje jednostajnie zalewają czytelnika. Po trzecie jest w niej niedużo fotokopii dokumentów – co oczywiście można naprawić wydając tom II „Resortowe dzieci. Media – dokumenty”. Po czwarte autorzy niedostatecznie ukazują pozycje opisywanych osób – np. nie wiadomo jak wygląda struktura dowodzenia opisywanych mediów i jakie miejsce w tej strukturze zajmują opisywane osoby. Po piąte zabrakło informacji o resortowych dzieciach, i klikach, obecnych w mediach ant salonowych – a jest to ciekawy temat bo można odnieść wrażenie, że siły wrogie Polsce w mediach stosują taktykę złego i dobrego policjanta. Po siódme, z licznych przykładów nie jest wyciągnięty wniosek o nadreprezentacji Żydów na salonach władzy.

 

Promocja książki „Resortowe dzieci. Media”. ZDJĘCIA! >>

Do zalet „Resortowych dzieci. Mediów” należy to, że na przykładzie mediów autorzy doskonale ukazali jak uczciwi i pracowici Polacy są w III RP skazani na klęskę. Reguły gry są takie, że Polak może żyć tylko złudzeniami, jest od razu skazany na klęskę. Postkomunistyczna klika stworzyła taki ustrój który monopolizuje dla przedstawicieli kliki wszelkie dochodowe posady. Autorzy „Resortowych dzieci. Media” tę patologię ukazują na przykładzie setek życiorysów.

Drugą ważną kwestią ukazaną w „Resortowych dzieciach” jest to, że klika pasożytująca jest całkowicie wyalienowana kulturowo, etnicznie, religijnie, etycznie. Klika żywi przeświadczenie, że należy do rasy panów, a powołaniem Polaków jest bycie zgwałconymi niewolnikami.

Trzecią ważną konstatacją autorów jest to, że ustrój III RP nie jest wypadkową procesów społecznych, tylko owocem przemyślanego i pracowicie wdrożonego planu owej kliki.

Książka Kani, Targalskiego i Marosza zawiera ogromną ilość informacji, o ludziach powszechnie znanych i tych których rozpoznają analitycy mediów. Ilość zawartych informacji w publikacji jest tak ogromna, że nie da się ich streścić. W „Resortowych dzieciach" doskonale ukazane są korzenie rodzinne, powiązania towarzyskie, i drogi karier poszczególnych oficerów czerwonej propagandy.

Na początku książki opisane jest środowisko piszących w „Gazecie Wyborczej”, i ich rodziców – działaczy sowieckich KPP, KPZU, KPZB. Czytelnicy poznają korzenie Michnika, Rapaczyńskiej, Łuczywo, Geberta, Bikont, Krzemienia, Skalskiego, Wujec, Blumsteina, Smolara i innych. Autorzy opisują zakres współpracy późniejszych dziennikarzy „Wyborczej” z SB, i ich współczesne powiązania polityczne. Ukazane zostało również zaangażowanie „Wyborczej” w kreowanie pozytywnego wizerunku komunistycznych zbrodniarzy.

W rozdziale trzecim opisany został tygodnik „Polityka” i jego publicyści , w tym Kałużyński, Passent, Rakowski, Kapuściński, Toeplitz, Żakowski, Paradowska, i inni.

Rozdział czwarty przybliżył czytelnikom historię uwłaszczenia mediów w III RP przez komunistyczną dyktaturę. Proces ten miał miejsce za rządów Mazowieckiego.

W rozdziale piątym opisana została historia telewizji Polsat. W szóstym rozdziale programu trzeciego Polskiego Radia i dziennikarzy którzy rozpoczęli swoją karierę w stanie wojennym. Autorzy „Resortowych dzieci. Media” opisali Olejnik, Miecugowa i Marka Niedźwiedzkiego.

W rozdziale siódmym opisane zostały z postacie z TVP – Owsiak, Resich-Modlińska, Wołoszański, Kraśko, żona jego ojca Terentiew, i jego kuzynka Monika Richardson. A także Lis, jego żona, i wielu innych osób.

Ósmy rozdział „Resortowych dzieci” dotyczy TVN. Jej założycieli i dziennikarzy – Pochanke, Kolendy Zaleskiej, Mellera, Sowy i wielu innych.

Jan Bodakowski

 

© Wszystkie prawa do tekstu zastrzeżone. Jeśli koniecznie chcesz skopiować tekst do swojego serwisu skontaktuj się z redakcją.

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

102 komentarze

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra