![](http://prawy.pl/wp-content/uploads/2017/07/fidelischojnacki-231x300.jpg)
Był klerykiem w Zakonie Braci Mniejszych Kapucynów w Lublinie. Prowadził działalność duszpasterską wśród alkoholików w założonym przez siebie kółku abstynentów. Zginął śmiercią męczeńską w obozie koncentracyjnym w Dachau w wieku 36 lat.
Hieronim Chojnacki urodził się 1 listopada 1906 r. w Łodzi, w wielodzietnej rodzinie. Po ukończeniu szkoły średniej przez rok uczęszczał do Podchorążówki Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego. Potem pracował jako urzędnik w PZU w Szczuczynie Nowogródzkim i na Poczcie Głównej w Warszawie.
W 1933 r. wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów w Nowym Mieście nad Pilicą, otrzymał zakonne imię Fidelis. Rok później złożył pierwsze śluby zakonne i rozpoczął studia filozoficzne w Zakroczymiu. Tam też założył Klub Intelektualnej Współpracy dla kleryków. Prowadził również działalność duszpasterską wśród alkoholików w założonym przez siebie Kółku Abstynentów.
Naukę kontynuował na rozpoczętych w 1937 r. studiach teologicznych w Lublinie, zostając tam dziekanem kapucyńskiego seminarium. W tym czasie zaczął publikować artykuły w „Rodzinie Serafickiej” - czasopiśmie Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.
Wybuch II wojny światowej przerwał studia a wraz z nimi możliwość otrzymania święceń kapłańskich. W styczniu 1940 r. br. Fidelis został aresztowany wraz z innymi klerykami i kapłanami z klasztoru w Lublinie w więzieniu na Zamku Lubelskim. Po pięciu miesiącach razem ze wszystkimi współbraćmi przewieziono go do obozu w Sachsenhausen, a w grudniu 1940 r. do obozu w Dachau.
Tam z powodu fatalnych warunków i pracy ponad ludzkie siły poważnie podupadł na zdrowiu. Zmarł z wyczerpania 9 lipca 1942 r. na tzw. bloku inwalidów, jego ciało zostało spalone w obozowym krematorium.
W 1999 r. br. Fidelis Chojnacki został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II jako jeden ze 108 polskich męczenników II wojny światowej.
Źródło: kapucyni.pl