Historia

Bronisław Kopczyński – 75. rocznica śmierci narodowo-radykalnego publicysty i kompozytora

Działacz narodowo-radykalnej „Falangi”, pierwszy redaktor konspiracyjnego pisma „Sztuka i Naród”, w którym pisali m.in. Tadeusz Gajcy i Andrzej Trzebiński. Zmarł na tyfus plamisty na Majdanku.

Bronisław Onufry Kopczyński urodził się 10 września 1916 r. w Warszawie w rodzinie znanego malarza Bronisława Kopczyńskiego. Po ukończeniu humanistycznego Gimnazjum im. Joachima Lelewela w 1934 r. rozpoczął studia w stołecznym Konserwatorium Muzycznym.

W drugiej połowie lat 30. związał się Ruchem Narodowo-Radykalnym „Falanga”. W 1936 r. został redaktorem naczelnym kwartalnika „Ruch Kulturalny”, będącego jednym z organów prasowych „Falangi”, w którym poruszano zagadnienia kultury i stawiano przed sobą zadanie stworzenia programu „narodowej rewolucji kulturalnej”.

W grudniu 1936 r. z inicjatywy Kopczyńskiego powstała Polska Organizacja Akcji Kulturalnej (POAK), której celem było propagowanie polskości w życiu duchowym, kulturze i sztuce. Cel ten miał być osiągnięty poprzez zaangażowanie w życie kulturalne szerokich mas robotniczych i chłopskich. POAK organizowała m.in.: dyskusje literackie, wieczory autorskie, wystawy plastyczne oraz odczyty.

W 1938 r. Kopczyński został redaktorem naczelnym dwutygodnika „W natarciu” będącego organem prasowym tej organizacji. Na jego łamach głosił postulaty uwolnienia polskiej kultury od wpływów obcych i związania jej z potrzebami narodowymi. Publikował także w „Prosto z mostu”, „Falandze”, „Przełomie” i „Ruchu Młodych”.

We wrześniu 1939 r. nie został zmobilizowany z powodu wady wzroku. W grudniu tego roku na skutek denuncjacji jednego z byłych działaczy „Falangi” został aresztowany przez Gestapo. W lutym 1940 r. dzięki interwencji swojego ojca został zwolniony z więzienia. Wkrótce zaangażował się w działalność podziemną, jesienią 1940 r. wstąpił Konfederacji Narodu, gdzie pod pseudonimem, „Adam” kierował pionem kulturalnym.

Wiosną 1942 r. Kopczyński był inicjatorem powstania oraz pierwszym redaktorem naczelnym miesięcznika „Sztuka i Naród”, pierwszego literackiego konspiracyjnego pisma w okupowanej Polsce, którego zaplecze polityczne stanowiła Konfederacja. Czasopismo to było w pewnym sensie kontynuacją „Ruchu Kulturalnego” i prezentowanych w nim idei dostosowanych do ówczesnych wojennych realiów. Zamieszczane w nim były utwory poetyckie i prozatorskie, artykuły publicystyczne oraz szkice historyczno-literackie.

Oprócz działalności podziemnej Kopczyński zajmował się także komponowaniem i pisaniem pieśni oraz kantat, czym zarabiał na życie. W ciągu dwóch lat okupacji skomponował ich ponad sto. Najbardziej znanym jego dziełem muzycznym jest pieśń Uderzeniowych Batalionów Kadrowych: „Wymarsz Uderzenia (A jeśli będzie wiosna)”.

W nocy z 8 na 9 stycznia 1943 r. w ramach akcji represyjnej, w wyniku której zatrzymano ponad dwustu podziemnych działaczy politycznych, Kopczyński został ponownie aresztowany i osadzony na Pawiaku, a następnie 17 stycznia trafił do obozu koncentracyjnego na Majdanku.

Na skutek nieludzkich warunków panujących w obozie zachorował na tyfus plamisty, w wyniku którego zmarł 5 kwietnia 1943 r.

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Kliknij, aby dodać komentarz

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra