Kultura i historia

Polscy Żydzi w Fabryce Snów

Hollywood. Fabryka Snów popkultury amerykańskiej… . Miejsce gdzie powstają zarówno czysto rozrywkowe filmy, jak i bardziej wysmakowane dzieła jest również domem dla wielkich wytwórni filmowych. Jednak relatywnie mało osób pamięta o tym, ile z tych wielkich wytwórni zostało założonych przez polskich Żydów. Przyjrzyjmy się więc wytwórniom, których założyciele byli żydowskimi przybyszami znad Wisły.

Wytwórnia Metro-Goldwyn-Mayer kojarzy się przede wszystkim z ryczącym lwem stanowiącym znak rozpoznawczy tej firmy. W MGM stworzono takie znane filmy jak ,,2001: Odyseja Kosmiczna” w reżyserii Stanleya Kubricka czy ,,Listonosz zawsze dzwoni dwa razy” w reżyserii Boba Rafelsona. Z wytwórni MGM pochodzą również pierwsze kreskówki z przygodami Toma i Jerry’ego.

Jeden z trzech ojców tej wytwórni, Samuel Goldwyn był urodzonym w Warszawie Żydem. Na świat przyszedł jako Szmul Gelbfisz. Jego rodzina nie była zbyt zamożna, więc Szmul postanowił poszukać szczęścia poza Warszawą. Po licznych perypetiach założył własną wytwórnię filmową, która wskutek fuzji w 1924 roku utworzyła Metro-Goldwyn-Mayer. Warto dodać, że drugi z założycieli MGM – Louis Mayer, urodził się w Mińsku.

Na tym jednak polsko-żydowskie pochodzenie amerykańskich wytwórni się nie kończy. Wytwórnia Warner Bros. najmłodszym znana z kreskówek o Króliku Bugsie i innych bohaterach ,,Zwariowanych Melodii” a starszym kinomanom z takich filmów jak ,,Sokół Maltański”, ,,Casablanca” czy wreszcie filmowe adaptacje ,,Władcy Pierścieni”; została stworzona przez braci Warner urodzonych pod bardziej swojskim nazwiskiem Wonsal.

Urodzeni w Krasnosielcu bracia Wonsal, Aaron, Szmul i Hirsz oraz ich młodszy, urodzony w Kanadzie brat Jack byli twórcami wytwórni Warner Bros. W ciągu kolejnych dziesięcioleci wytwórnia rozrastała się, dziś firma Warner to jedna z największych firm świata, należy do niej między innymi wydawnictwo DC Comics.

Oczywiście rodzi się pytanie, czy założyciele wielkich wytwórni nawiązywali do swoich  polskich korzeni. Zmieniali imiona, nazwiska ale czy zachowali o Polsce pod zaborami dobre wspomnienia?

Przedsiębiorcy nie rozgłaszali nigdzie swych związków z naszą ziemią, choć spotkałem się z informacją, że Samuel Goldwyn był zwolennikiem pomocy dla Polski po zakończeniu II wojny światowej.

Hollywood to  żydowska Fabryka Snów. Bill Finger – współtwórca topostaci Batmana zapomniany przez niemal wszystkich,  Bob Kane, drugi twórca tej postaci spił całą śmietankę i do końca życia cieszył się pieniędzmi i sławą. Drogi karier postaci tej samej proweniencji różnią się czasem niewyobrażalnie.

Choć o sprawiedliwość dla Fingera walczono od lat, to jego historię i dokonania zaprezentowała książka ,,Cudowny chłopak Billy. Nieznany współtwórca Batmana”. Jakby tego było mało jej autorzy dotarli do spadkobierczyni Fingera.Książka, której autorami są Mark Nobleman (tekst) i Ty Templeton (ilustracje) kojarzy się trochę z książkami dla dzieci – całostronicowe ilustracje i pojedyncze bloki tekstu – tak naprawdę narracja prowadzona jest w taki sposób, by mogły zrozumieć ją nawet dzieci.

Dopiero pod koniec książki mamy bogatszy opis poszukiwania informacji o Fingerze, poszukiwania jego spadkobierców i wreszcie mowa o tym jakie istnieją szanse na to, że jego nazwisko będzie pisane obok nazwiska Kane’a jako współtwórcy Batmana.

To  także opowieść o młodym Żydzie, Billu Miltonie, który zmienił nazwisko na Finger wskutek tego, że Żydzi często nie dostawali pracy, a Milton było popularnym nazwiskiem żydowskim. Następnie widzimy wejście Fingera w świat komiksów, powstanie Batmana i jego udział w nim u boku Boba Kane’a, jego ugodowość w stosunku do Kane’a, którą tamten wykorzystał, popadanie w zapomnienie, próbę wielkiego powrotu i śmierć.

Choć autorzy nie ukrywają swojej sympatii do Fingera, to zwracają uwagę na jego brak asertywności, nie demonizują też Kane’a, cytują jego serdeczne wypowiedzi o koledze.Książka nie jest obszerna, można ją przeczytać w około 20 minut. A jednak to dzięki niej odnaleziono spadkobierczynię Fingera, zwrócono uwagę na jego udział w tworzeniu Batmana. Jakiś czas po jej ukazaniu się na skutek różnych perypetii prawnych imię Billa Fingera znajduje się w każdym komiksie o Batmanie jako imię współtwórcy tej postaci. Cel twórców tej książki został osiągnięty.

Dziś nasi historycy dbają o przywracanie należnej pamięci szlachetnym postaciom w różnych zakątkach świata – zaś  to Żydzi sięgają po opowieści  z Fabryki Snów szczególnie chętnie.Tym bardziej, dzięki licznym „popkulturowym” przykładom utwierdzamy się w przekonaniu, w czyich rękach jest Hollywood. I to bardziej, niż byśmy przypuszczali.

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

4 komentarze

4 Komentarzy

  1. jok

    4 lipca 2018 at 21:18

    Moze bardziej adekwtny bylby tytul:” Żydzi z ziem polskich”, a nie „polscy”, bo z polskoscią łączylo ich chyba tylko pochodzenie z tych ziem.
    „Nie ukrywają sympatii do Fingera”? Moim zdaniej pouczające jest przeczytanie ksìązki „Twardzi Źydzi”, o żydowskich gangsterach w USA.
    W czasach kiedy ją czytalem, nie interesowalem się „tematyką źydowską”, ich wplywem na świat itp., „wiedziałem” ze czepiają sie ich „oszolomy”, czyli mialem wiedzę, jak kazdy dobrze wytresowany łykacz papki medialnej.Interesowalem sie za to – do pewnego stopnia- jak wielu, opowiesciami o don Corleone i gngsterce w latach 30-ch.
    Niemniej pamietam, ze zwrócilo moją uwage, prawie zdziwiło, to, ze autor, Źyd amerykanski, bardzo bardzo nie ukrywal swych sympatii do żydowskich gangsterów. Gwoli sprawiedliwosci dodam, ze orientowal sie ze takie zauroczenie, moze byc zle postrzegane przez czytelników gojowskich, wiec sie z tego „trochę tlumaczyl”. Jak? Ano tak nacjonalistyczno-szowininistyczno-etnocentrycznie rzeklbym. Że on i inni mlodzi chlopcy żydowscy, postrzegali ich jako bohaterów zwalczających „spoleczenstwo amerykanskie czy jego elity, tlamszące Żydów „. :))
    Uswiadomilem sobie wtedy, ze autor pochodzenia wloskiego, raczej nigdy by nie pisal z taka sympatią o mafii wlosko-amerykanskiej, dostrzeglem różnicę. …

  2. Piotrx

    4 lipca 2018 at 21:38

    Antypolski Hollywood

    http://www.fronda.pl/forum/antypolski-hollywood,32128.html

    Nakładem Fijorr Publishing Company ukazała się książka profesora historii z Central Connecticut State University M. B. B. Biskupskiego „Nieznana wojna Hollywood przeciwko Polsce 1939-1945”. Biskupski w swej pozycji, zdecydowanie bolesnej dla Polaków mających irracjonalny sentyment do USA, opisuje prosowiecką i antypolską propagandę Hollywood podczas II wojny światowej…..

    Komuniści w przemyśle filmowym nie zajmowali się propagowaniem rewolucji komunistycznej (bo ta nie wzbudzało by to zainteresowania amerykańskiego proletariatu). Zadaniem działaczy partii komunistycznej było sprzyjanie polityce zagranicznej ZSRR i lobbowanie na rzecz ZSRR. Celem ZSRR było podporządkowanie Polski ZSRR, i Hollywood cel ten ochoczo wspierał.

    Sekcja Hollywood komunistycznej partia USA działała w Kalifornii w tajemnicy. Działała pod legendą organizacji faszystowskiej (po 17 września przyjęto nową legendę – ruchy obrony demokracji i pokoju). By uniknąć dekonspiracji sekcja podlegała bezpośrednio centrali. W Hollywood należeli do niej głównie scenarzyści. Prokomunistyczne pisma w USA w pierwszych dniach wojny krytykowały Niemcy za atak na Polskę. Po tygodni twierdziły że za wojnę odpowiada prócz Niemiec i Polska. Po ataku ZSRR na Polskę oficjalna komunistyczna linia zakładała że reżimem faszystowskim jest Polska, a ZSRR wkroczył do Polski by bronić mieszkańców Kresów przed polskim rasizmem i wyzyskiem. Krytykując Polskę komuniści z USA występowali przeciw podjęciu przez USA wojny z Niemcami. Amerykańscy komuniści po ataku Niemiec na ZSRR w 1941 roku ponownie manifestowali swój antyfaszyzm. O okupacji Polski przez Niemców dalej milczano by nie przypominać o współpracy ZSRR z Niemcami…..

    ….Dziś ukrywaną przyczyną niechęci Hollywood do Polski i Polaków była dominacja w przemyśle filmowym żydów „pochodzących z Europy Wschodniej, którzy nie mieli sympatii dla Polski”. Wśród olbrzymiej ilości żydów z ziem polskich tworzących amerykański przemysł filmowy najbardziej znanymi byli bracia Warner, Samuel Goldwyn, Luis Mayer, Ernst Lubitsch. W 1936 roku „na 86 ważnych producentów hollywoodzkich 54 było Żydami”. Podczas II wojny światowej żydzi z Hollywood manifestowali swoją miłość do Armii Czerwonej. Żydzi w amerykańskim przemyśle filmowym zadbali by żydzi byli częstym tematem filmów. Zawsze przedstawiano ich jako pozytywnych bohaterów.

    Z równą pogardą do Polaków jak żydzi odnosiła się amerykańska elita białych anglosaskich protestantów. Rasistowskie uprzedzenia WASP wobec Polaków skutkowały negatywnym wizerunkiem Polaków w amerykańskich filmach. Polacy przedstawiani byli jako upośledzeni umysłowo, nienormalni, brzydcy, odrażający i zboczeni.

    …..

    W trakcie II wojny światowej powstało tysiące filmów o wojnie. Tylko w kilku z nich wspominano o Polsce. Polacy w amerykańskiej popkulturze byli nieobecni. A jak się pojawiali to tylko w negatywnym kontekście. Kultura Polski była dla Amerykanów nie znana (wynikało to z przynależności Polonusów do proletariatu). WASP traktowali polonusów z pogardą i obojętnością. Przed II wojną światową Amerykanie nie zauważyli odzyskania niepodległości przez Polskę. Jeżeli zdarzało się że postać Polaka przewijała się w filmie, to był to albo prymityw albo postać wykreowana przez scenarzystę w niedorzeczny sposób. Zazwyczaj jednak Polacy nie byli obecni w amerykańskich produkcjach, w tym i w produkcjach serialowych. Hollywood podczas II wojny światowej przemilczał: holocaust, cierpienia Polaków, wkład Polaków w walkę z Niemcami, istnienie polskiego ruchu oporu, rządu polskiego na uchodźstwie, Polskie Siły Zbrojne na zachodzie, udział polskich lotników w bitwie o Anglię.. W czasie całej II wojny światowej w Hollywood stworzono tylko trzy filmy dziejące się w Polsce, a tylko jeden dział się podczas II wojny światowej. Równocześnie zrobiono setki filmów opisujących wojnę w Czechach (w tym i bohaterski czeski ruch oporu), Francji i Norwegii.

    W tych kilku filmach o Polsce amerykański przemysł filmowy cynicznie kłamał twierdząc że Polacy nie podjęli walki i że nie istniał polski ruch oporu. Hollywood kreował przedwojenną elitę II RP na zepsutych, bezdusznych, gardzących ludźmi, proniemieckich arystokratów. Polacy byli przez Hollywood ukazywani jako ciemni, leniwi, głupi. Polscy chłopi (inaczej niż sowieccy) byli ukazywani jako ponurzy, wrodzy i ciemni. Według amerykańskiego przemysłu filmowego w 1939 roku Polacy tchórzliwie przegrali z Niemcami (zresztą na własne życzenie, Wielka Brytania według Hollywood miała ostrzegać Polskę przed niemiecką agresją, Polska była jednak zaślepiona swoją sympatią do Niemiec). W 1939 polska armia według Hollywood miała charakteryzować się bezsensownymi atakami kawalerii na niemieckie czołgi. Polski rząd na uchodźstwie został przez amerykańskich filmowców ukazany jako banda pasożytów. Hollywood fałszował rzeczywistość ukazując w filmach: uroki życia na Kresach pod sowiecką okupacją, zdobycie Monte Casino przez Amerykanów, brak polskiego ruchu oporu czy polskiej armii na zachodzie. Kino amerykańskie głosiło że Polska by być normalnym krajem musi odciąć się od swej patologicznej przeszłości (obrzydliwej, arystokratycznej i zdegenerowanej). Kłamstwa zawarte w filmach powtarzali recenzenci.

    Hollywood w latach 1939-1945 przedstawiał II RP jako kraj rządzony przez „skorumpowany, reakcyjny reżim, tchórzliwie próbujący polityki appeasementu wobec nazistów. Kraj „zacofanych chłopów, sprzedajnych sklepikarzy, śmiesznych arystokratów”. Kraj dręczący Ukraińców marzących o życiu w ZSRR, dla których wyzwoleniem było wkroczenie Armii Czerwonej w 17 września. Kraj który przegrał szybko w 1939 roku z powodu ataków kawalerii na czołgi i masowej kolaboracji z nazistami. Polacy byli przedstawiani przez amerykański przemysł filmowy jako: nazistowscy kolaboranci, tchórze uciekający przed Niemcami, miernoty.

    ….

  3. Piotrx

    4 lipca 2018 at 21:42

    Komunizm w Hollywood

    Za plecami komunizmu – Frank L.Britton
    /fragmenty/

    KOMUNIZM W HOLLYWOOD

    Rozważania na temat komunizmu będą niekompletne bez zwrócenia uwagi na Hollywood. W ciągu paru ostatnich lat jako rezultat dochodzenia przeprowadzonego przez „House Committee on Un-American Activities” i przez „Tenney Committee” w Kalifornii odkryto, że ta dzielnica filmowa jest przytułkiem dla komunizmu. Wspomniana już została afera „Dziesiątki z Hollywood”, którzy zostali skazani na kary więzienia za obrazę Kongresu Stanów Zjednoczonych. Są dosłownie setki wysoko postawionych Żydów (z powiązaniami komunistycznymi) w tej dzielnicy filmowej. Zaliczają się do nich milionerzy, aktorzy, reżyserzy, producenci, scenarzyści. Powstaje pytanie dlaczego tylu bogatych i uprzywilejowanych Żydów kocha komunizm? Odpowiedź jest prosta, ponieważ komunizm nie jest ruchem ekonomicznym ale ruchem rasowym. Nie można zrozumieć ani usiłować wyjaśnić istoty komunizmu na innych zasadach.

    Łatwy cel

    Pozostaje pytanie jak i dlaczego komuniści opanowali Hollywood? Przemysł filmowy Hollywood jest najważniejszym środkiem propagandy w świecie anglojęzycznym. W dłuższej perspektywie czasowej Hollywood wywiera większy wpływ na ludzi niż wszystkie razem wzięte pozostałe środki propagandy. Dlatego przemysł filmowy stał się celem komunistycznej infiltracji. Ponieważ przemysł filmowy jest w rękach Żydów, żaden komunistyczny agent nie miał kłopotów aby się tam usadowić. Aby pokazać do jakiego stopnia Żydzi kontrolują Hollywood został przygotowany pod tym kątem przegląd przemysłu filmowego.

    Żydzi właścicielami przemysłu filmowego

    Przemysł filmowy w Hollywood jest wyłącznie żydowskim biznesem. W całym przemyśle jest tylko dwóch producentów, którzy nie są Żydami. Reszta jest w rękach Żydów. Dwie wytwórnie, które nie są w rękach Żydów, to Twentieth Century Fox i RKO Pictures. Obie wytwórnie zostały założone przez Żydów, były ich własnością i były przez nich prowadzone. W 1948 roku Howard Hughes, kupił za 8 milionów dolarów pakiet akcji RKO (aktywa firmy stanowi 113 milionów dolarów) i od tego czasu zaczął kierować wytwórnią. Drugą nieżydowską wytwórnią jest 20th Century Fox, której prezydentem jest Grek Spyros Skouras. Zarząd przemysłu filmowego składa się z następujących Żydów:

    Harry Warner, Louis B. Mayer, Dore Schary, Joseph Schenck, Samuel Goldwyn, Barney Balaban, Nate J. Blumberg, Irving Briskin, Emmanuel Cohn, Harry Cohn, Armand Deutch, Robt. Lippert, Marcus Loew, Simon S. Sylvan, Leo Spitz, Adolph Zukor.

    Ponieważ 90% zarządu to są Żydzi, więc prościej jest wymienić nie-Żydów. Żydzi nie tylko są właścicielami przemysłu, ale również zajmują kluczowe stanowiska. Między producentami i reżyserami są następujący Żydzi:

    Ben Hecht, Garison Kanin, Elia Kazan, Norman Krasna, Mervyn LeRoy (żonaty z Żydówką), Artur Lubin, David Selznick, Jerry Wald, Walter Wanger, Norman Taurog, Bert Friedlob, Michael Curtiz, Max Fleischer, Pandro S. Berman, Michael Balcon, Wm. Goetz, Joseph Pasternack, Herman Mankiewicz, Ernest Lubitch, Soi Siegel, Wiliam Wellman, Sam Zimbalist, Samuel J. Briskin, George Cukor, Irving Cummings, Leo Forbstein, Wm. Fox, Marion Gering, Albert Kaufman, Alexander Korda, Cari Laemmle, Sidney Lanfieid, Mitchell Leisen, Soi Lesser, Harry Rapf, Irving Rapper, Max Reinhardt, Charlos Rogers, Mark R. Sandrich, Alfred Santel, I. J. Schnitzer, Jack H. Skirball, John N. Stahl, Joseph von Sternberg.

    Następujący scenarzyści są Żydami (gwiazdka po nazwisku wskazuje na powiązania komunistyczne):

    Norman Corwin, Oscar Hammerstein II *, Moss Hart *, Lorenzo Hart, Lillian Hellman *, Fannie Hurst, George S. Kaufman *, Sidney Kingsley, John Howard Lawson *, Edward Dmytryk *, Alvah Bessie *, Lester Cole *, Ring Lardner Jr. *, John Howard Lawson *, Albert Maltz *, Sam Ornitz *, Dalton Trumbo *, Clifford Odets *, Dorothy Parker *, Elmer Rice *, Richard Rodgers, Irwin Shaw *, George Sklar *, Sam Spewack, John Wexley *, Morrie Ryskind, Richard Maibaum, Edwin Justis Mayer *, Arthur Sheekman, Leonardo Bercovici *, Allen Boretz, Sidney Buchman *, Edward Chodorov *, Jerome Chodorov *, Howard Dietz, Julius Epstein *, Philip Epstein *, Dorothy Fields, Herbert Fields, Joseph Fields, Daniel Fuchs, Michael Gold *, Edmund Goul-ding, Howard J. Green, Sam Hellman, S. G. Hoffenstein, James Rian, Arthur Kober *.

    Być może czytelnik zrozumie dlaczego komunistyczna propaganda trafia do filmów, po przejrzeniu tej częściowej listy prokomunistycznych scenarzystów zatrudnionych w przemyśle filmowym.

    Wielka trójka

    Trzy największe wytwórnie filmowe w Hollywood są kompletnie w rękach żydowskich i w tym sensie kontrolują ten przemysł. Na wielką trójkę składają się:

    Loews, Inc. gigant przemysłu z aktywami 223 milionów dolarów. Założycielem był Żyd Marcus Loew, a obecny prezydent Nicholas Schneck jest rosyjskim Żydem ze strefy osiedlenia. Loews Inc. jest właścicielem wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer, której prezesem był przez szereg lat Louis B. Mayer. MGM kieruje obecnie Dore Schary, Żyd z powiązaniami komunistycznymi.

    Paramount Pictures, Inc. z aktywami 185 milionów dolarów jest drugim pod względem wielkości producentem. Prezydentem jest Żyd Barney Balaban. Paramount jest właścicielem American Broadcasting Company.

    Warner Brothers Pictures, Inc. trzecia wytwórnia pod względem wielkości, ma aktywa 176 milionów dolarów. Prezydentem jest Harry Warner, polski Żyd. Z początku było 4 braci: Samuel, Harry, Albert i Jack. Oprócz posiadłości w Hollywood bracia byli właścicielami 530 teatrów w USA i 35 wypożyczalni filmów w różnych częściach świata. Miejsce 4 i 5 zajmują 20th Century Fox Co. i RKO Pictures.

    Universal Pictures, Inc. z aktywami 48 milionów dolarów jest na szóstym miejscu. Prezydentem jest Żyd Nate Blumberg.

    Columbia Pictures, Inc. z aktywami 39 milionów dolarów jest na siódmym miejscu w Hollywood, Prezydentem jest nowojorski Żyd Harry Cohn.

    Tu kończy się lista wytwórni filmowych, których aktywa przekraczają 20 milionów dolarów. Jest dużo mniejszych wytwórni, które są w większości w rękach Żydów. (Dane pochodzą z 1950 roku).

    „Dolina koszerna”

    Hollywood stało się żydowskim miastem. Dzielnica Fairfax, która leży w centrum miasta, to ponad 60% ludności żydowskiej na podstawie danych statystycznych z gazety „California Jewish Voice”. Każdy sklep i magazyn w Hollywood jest własnością Żydów. Żydzi zarządzają teatrami, kinami, restauracjami, sklepami z ubraniami i nawet automatami, które sprzedają papierosy. Wystarczy pójść do kina albo restauracji, aby się przekonać, że Hollywood jest w większości zamieszkałe przez Żydów wschodnioeuropejskich. Okolice Los Angeles i Hollywood nazywa się „Doliną koszerną”. Ponieważ gwiazdy filmowe są w przemyśle filmowym tylko towarem wymiennym więc w większości nie są Żydówkami. Dany film może mieć żydowskiego producenta, reżysera, scenarzystę ale publiczność widzi nie-żydowską aktorkę. Ale nawet to przekonanie musi ulec zmianie. Zdumiewająco duża ilość aktorów (i prawie wszyscy grający drugorzędne role) są albo Żydami albo w związkach małżeńskich z Żydami. W Hollywood dużo chrześcijańskich dziewcząt blondynek stało się gwiazdami przez małżeństwo (albo przez pójście do łóżka) z (…) Żydem. Poniżej jest podana częściowa lista gwiazd z Hollywood, które są Żydówkami albo Żydami lub powiązani z nimi małżeństwami:

    Doris Day (Melcher), Liii Palmer (Peiser), Janet Leigh (Curtis-Schwartz), Ciaudette Colbert (Press-man), Anita Louise (Adler), Madge Evans (Kingsley), Jennifer Jones (Selznick), Joan Bennett (Wanger), Alan Ladd (Carol-Lederer), Merle Oberon (Korda), Joyce Mathews (Berle), Eleanor Parker (Friedlob), Norma Shearer (Thalberg), Ruth Roman (Hall-Schiff), Nancy Olson (Lerner), Eleanor Holms (Rose), Gig Young Jennifer Jones (Rosenstein), Miriam Hopkins (Litvak), Myma Dęli (Buchtel), Wendy Barrie (Meyer), Jean Howard (Feldman), Joan Blair (Coplin), Dick Powell (Blondell), Gary Merrill (Davis), Betty Garrett (Parks), Nan Grey (Laine), Ruby Keeler (Jolson), John Loder (Lamar), Gale Sondergaard (Biberman), Norma Talmadge (Schenck).

    Propaganda w filmach

    Przez wiele lat Hollywood ograniczało się do bardziej subtelnej formy propagandy. W ostatnich latach uległo to zmianie, gdyż co roku produkuje się co najmniej 4 filmy o charakterze „rasowym”. Te filmy nie mają na celu przynoszenie zysków, tylko szerzenie propagandy. Niektóre z tych filmów są tak prowokacyjne, że nie mogą być wyświetlane w niektórych rejonach Stanów Zjednoczonych. Typowe filmy takie jak „Intruder in the Desert”, „Pinky”, „Crossfire”, „Gentlemans Agreement” mają za zadanie podburzanie grup mniejszościowych, przedstawiając je jako wyzyskiwane i prześladowane przez białych „fanatyków”. Zadaniem tych filmów jest wywołanie nienawiści rasowej między Żydami, Murzynami, Meksykanami i innymi tak zwanymi grupami mniejszościowymi. Ci ludzie są systematycznie uczeni, aby myśleć i działać z punktu widzenia rasy oraz uczy się ich filozofii nienawiści. Jest jednak inny aspekt tego typu propagandy. Kiedy mniejszości są uczone świadomości rasowej, to białej większości zaszczepia się poczucie winy za popełnione „wykroczenia” przeciwko grupom mniejszościowym. Uczy się, że świadomość rasistowska to „amerykanizm” i to jest oznaką fanatyzmu. Mówi się, że rasy są takie same i że należy odrzucić ideę rasy. Pod tym względem żydowska propaganda jest taka sama jak komunistyczna. Jest ogólne niezrozumienie faktu, że komunizm używa jednej rasy przeciwko drugiej. Ludzie znają tylko pół prawdy co jest bardziej niebezpieczne niż kłamstwo. Komuniści boją się panicznie jednej rzeczy, a mianowicie odrodzenia się rasowej świadomości u białej większości w świecie chrześcijańskim. Komuniści pamiętają, że w momencie kiedy Niemcy stali się rasowo uświadomieni, to obrócili się z wściekłością przeciwko żydokomunie. Oni wiedzą, że to samo może się w tym wieku powtórzyć! Z tego powodu cała komunistyczna i żydowska propaganda jest skierowana na to aby zniszczyć każdy przejaw świadomości rasowej wśród białej większości. To jest cel, który czerwoni żydowscy propagandziści starają się osiągnąć swoimi propagandowymi filmami i „akcjami tolerancji”. Hollywood jest krainą spełniania marzeń. Przemysł filmowy może wziąć ospowatą, bez biustu Żydówkę z polskiego getta i zrobić z niej wspaniałą podziwianą dziewczynę, której będą zazdrościć miliony ludzi. Oni wyprostują jej nos, wysuną zęby, rozjaśnią włosy, poprawią cerę kremami i kosmetykami, wymalują nowe wargi, stworzą jej nowy biust, wypchają biodra i wyregulują mikrofony aby nadać jej głosowi przyjemne brzmienie. Kampania reklamowa za milion dolarów zrobi resztę. Często ta metoda jest stosowana aby stworzyć Żydówkę – gwiazdę filmową. Poniżej jest niepełna lista gwiazdorów żydowskich (gwiazdka przy nazwisku wskazuje powiązania komunistyczne):

    …Eddie Cantor *, Binnie Bames (Gittel), Joan Blondell, Charlie Chaplin * (Thonstein), Tony Curtis (Schwartz), Betty Davis *, Marlene Dietrich, Melvyn Douglas * (Hesselberg), Deanna Durbin, John Garfieid * (Garfinkle), Frankie Laine, Hedy Lamar (Keisler), Paulette Goddard *, Douglas Fairbanks * (Ullman), Judy Garland (Gumm), Judy Holiday * (Tuvim), Paul Muni (Weisen-Freund), Danny Kaye * (Kaminsky), Larry Parks *, Groucho Marx *, Martha Raye, Edward G. Robinson * (Goldenberg), Kennan, Wynn * (Leopold), Ed Wynn, Farley Granger, Sylvia Sidney * (Koskow), Robert Merrill, bracia Ritz, siostry Andrew, Henry Morgan *, Bobby Breen, Benny Baker (Zifkin), Jack Benny (Kubelsky), Mary Livingston (Marks), George Burns (Birnbaum), Gracie Allen, Theda Bari (Goodman), J. Edward Bromberg *(Bromberger), Kitty Carlisle, Sue Carol (Lederer), Ricardo Cortez, Milton Berle, Sally Eilers, Mary Ellis, Al Jolson, Bert Lahr, Francis Lederer, Lew Lehr, Jerry Lewis, Peter Lorre, Alice MacMahon, Parkyakarkas (Harry Einstein), Luise Ranier, Gregory Ratoff, Victor Borge, Pinkey Lec, Adolph Menjou, Mischa Auer, Sammy Kaye, Stella Adier, Morrie Amsterdam, Albert Basserman, Poiły Bergen, Elizabeth Bergner, Morris Carnovsky, Mary Ellis, Sydney Fox, Sam Jaffe, Sam Levine, Noel Madison, Carmel Meyer, Maurice Mosovitch, Florence Reed, Joseph Schildkraut, Sid Sivers, George Stone, Conrad Veidt, Lous Wolheim.

    Hollywood dosłownie roi się od wschodnioeuropejskich Żydów z wysoko płatnymi pensjami w przemyśle filmowym. Oto lista różnych wysoko opłacanych Żydów w Hollywood (gwiazdka przy nazwisku wskazuje na powiązania komunistyczne):

    Milton Speriing *, Irving Pichel *, Vincente Minnelli *, Anatole Litvak *, Benjamin Kahane, Dashiel Hammet *, Wm. Gropper *, Lewis Browne, Larry Adier *, Harry Akst, Cariton Alsop, Leonard Bernstein, Herman Bing, David Diamond, Charies Einfeid, Sylvia Fine, H. Freulich, David Garber, Benjamin Glazer, Harry Green, Monroe Greenthal, Bernard Herzbrun, B. F. Holzman, S. G. Holzman, Samuel Keglin, George E. Kann, Sam Katz, Arthur R. Kohn, Jesse Lasky, Michael C. Levee, Sam Levene *, Ray Lissner, Emil Ludwig, Abe Polonsky *, Harold J. Rome *, Jos. Isaac Schitzer, Edward Selzer, Milton Shumlin *, Harry Tobias, Manny Wolf, Jack Yellen.

    Następujący dyrygenci działają w Hollywood:

    Nathaniel Finston, Boris Morros, Erno Rapee, Max Steiner, Alfred Newman, Hugo Reisenfeld.

    Następujący żydowscy muzycy nie są z Hollywood, ale są związani pośrednio z przemysłem filmowym:

    Jascha Heifetz, Mische Etman, Fritz Kreisler, Yehudi Menuhin, Nathan Milstein, Joseph Szegeti, Isaac Stern, Artur Schnabel, Oscar Levant, Artur Rubinstein, Vladimir Horowitz, Alexander Brailowsky, Wanda Landowski, Jan Peerce.

    KOMUNIZM PRZECIWKO SYJONIZMOWI

    Ten problem będzie skrótowo omówiony. Powstaje pytanie czy wszyscy Żydzi są komunistami? Odpowiedź jest negatywna. Po roku 1880 komunizm i „syjonizm upowszechniły się wśród Żydów zamieszkałych w strefie osiedlenia”. Kiedy bolszewicy opanowali w 1917 roku Rosję narzucili swój sposób myślenia całej żydowskiej ludności. Tak jak Żydzi, bolszewicy doszli do przekonania, że trzeba zachować żydowski nacjonalizm, ale skierować go w stronę komunizmu. Komuniści uważali syjonizm za niepraktyczny i związany z brytyjskim imperializmem oraz niemożliwy do zrealizowania. Syjoniści rekrutujący się z bardziej religijnych i ortodoksyjnych Żydów, uparcie występowali przeciwko tej opinii. W rezultacie partia komunistyczna stworzyła specjalną sekcję do rozwiązania problemu syjonizmu. Osiągnęli tylko częściowy sukces poprzez pozyskanie dzieci syjonistów wskutek zakazu nauczania syjonizmu poniżej dwudziestego roku życia. Zanim pochopnie nazwie to się „antysemityzmem” trzeba pamiętać, że to były warunki jednej grupy Żydów stawiane drugiej grupie Żydów. Chrześcijanie nie byli w taki uprzywilejowany sposób traktowani. Ta walka między komunistami i syjonistami przetrwała do dzisiaj. Kiedy utworzono państwo Izrael dziesiątki tysięcy syjonistów uzyskało pozwolenie na emigrację z Rosji i krajów satelitarnych do Palestyny. Trwa to do dziś… Należy zwrócić uwagę, że nie-Żydom NIGDY nie pozwolono na emigrację. Władze komunistyczne utrudniały dawanie pozwolenia młodym Żydom na wyjazd i w wielu wypadkach odrzucały podanie o emigrację. Tak, że walka trwa… Czytelnik powinien pamiętać, że to jest walka między Żydami. Czy to są komuniści czy syjoniści oni zachowują swoją żydowskość i zjednoczeni występują przeciwko nie-Żydom. I mimo, że idą innymi drogami, zarówno komunizm jak i syjonizm mają ten sam cel – panowanie nad światem. Jedni i drudzy działają i czekają na dzień kiedy „wybrana rasa” odziedziczy ziemię…

  4. klioes vel pislamista

    9 lipca 2018 at 16:06

    Do Stanisława Michalkiewicza
    .
    Szanowny Panie Stanisławie!
    Każdego Twego felietonu
    Miłośnik pisze. (Bo się bawię
    Czytając każdy!…) Oszczędź zgonu
    Swojego Twoim czytelnikom
    I oddaj serce! …rozrusznikom.
    .
    Zadbaj o organ, co Ojczyźnie,
    Tej „nieszczęśliwej”, służy wiernie!
    Choć blizna na nim jest na bliźnie,
    Nie dopuść, aby nabył hernię!
    I – obojętne co się zdarzy –
    Do rad zastosuj się lekarzy!
    .
    Łykaj tabletki i kontroli
    Nie zaniedbywaj! Znasz Lenina:
    „Wierzyć jest dobrze – (gdy nie boli) –
    Lecz kontrolować lepiej.” Wina
    Nie Twoja przecież… przegrywamy!
    Tryumfują Żydy (i ich chamy).
    .
    Choć w senatorskiej Twojej głowie
    Zbawienie Polski, koniunktura
    Polsce nie sprzyja. Kto odpowie
    Z winnych? Doczeka ktoś z nich sznura?
    Bóg tak chce, trudno! To nie pora
    Na redaktora-senatora…
    .
    Lecz na pociechę: w Boga rękach
    Jest Polska oraz Ziemia cała
    Robisz, co możesz w serca mękach.
    Bóg chce inaczej, Jemu chwała!
    On wroga, który dół nam kopie,
    W dół wepchnie… Zatem „spoko chłopie”!
    .
    Nie będą głośni, ale cisi
    Na wieki Ziemię posiadali.
    Nie tonie zwykle to, co wisi…
    A wierną Polskę Bóg ocali!
    Więc powtórz: „Świata sam nie zbawię.”
    Żyj długo, Panie Stanisławie!

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra