Kilkunastu z nich protestowało przed budynkiem Sądu Najwyższego, gdy na placu Krasińskich obywał się kilkutysięczny więc poparcia dla ''nadzwyczajnej kasty". Od dłuższego czasu patrioci uczuleni na patologie w sądownictwie domagają się:


1) Wprowadzenie do polskiego procesu sądowego ław przysięgłych na wzór rozwiązań, jakie znamy z krajów anglosaskich.

2) Wprowadzenie instytucji „sędziego pokoju" – wybieranego przez mieszkańców gmin dla rozstrzygania prostych spraw.

3) Wprowadzenia wybieralności kandydatów na sędziów przez Wojewódzkie Rady Sądownictwa. Wojewódzkie Rady Sądownictwa pochodziłyby z powszechnych wyborów. Kandydaci na sędziów – z danego województwa byliby zatem wybierani przez „przedstawicieli Narodu" i wada konstytucyjna zostałaby usunięta. Dopiero kandydat na sędziego wybrany przez Wojewódzką Radę Sądownictwa byłby przedstawiany Krajowej Radzie Sądownictwa do dokonania ostatecznego wyboru, zatwierdzanego następnie przez Prezydenta.

4) Wprowadzenie powszechnych wyborów 15 sędziów wchodzących w skład Krajowej Rady Sądownictwa.

5) Utworzenie odrębnego sądownictwa dyscyplinarnego dla rozpatrywania wykroczeń i przestępstw popełnianych przez sędziów i innych funkcjonariuszy wymiaru sprawiedliwości"

oraz „weryfikacji niesprawiedliwych wyroków zapadłych w ostatnich 26 latach".


Patologie w wymiarze sprawiedliwości zatruwają i osłabiają III RP od chwili jej powstania. Nie dziwi więc to, że działania na rzecz poprawy sytuacji i wprowadzenia koniecznych reform spotkały się z histeryczną reakcją środowisk beneficjentów III RP.

 

Inicjator protestu pod Sądem Najwyższym, Adam Słomka, według internetowej Encyklopedii Solidarności urodził się w Cieszynie, jest absolwentem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie, Wydziału Pedagogicznego. Od 1980 roku działał w KPN, w latach 1982-1984 był szefem Okręgu Śląskiego KPN, a od 1982 członkiem Rady Politycznej tej partii.

 

Adam Słomka w 1982 będąc licealistą, został internowany w Ośrodku Odosobnienia w Katowicach, w trakcie internowania został skazany wyrokiem Sądu Wojskowego na 1,5 roku więzienia w zawieszeniu na 5 lat, zwolniony w XI 1982. Za działalność opozycyjną został relegowany z liceum nr IX w Katowicach. W 1983 rozpoczął prace w Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie.


W 1984 roku został ponownie aresztowany i skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie na 2,5 roku więzienia „za kierowanie KPN". Zwolniono go dopiero jesienią 1986. W latach 1981-1989 był współpracownikiem Solidarności Walczącej, „Solidarności", Ruchu Wolność i Pokój, Polskiej Partii Socjalistycznej, członkiem Komisji Krajowej Niezależnego Zrzeszenia Studentów i Kwatery Głównej Związku Strzeleckiego.


Adam Słomka był redaktor oraz wydawca takich pism podziemnych jak: „Młody Konfederata", „Wolny Czyn", „Konfederata Śląski", „Naród i Niepodległość", „Gazeta Strajkowa". W sierpniu 1988 współorganizował strajki w Rybnickim Okręgu Węglowym (odpowiadał za łączność m.in. z BBC, Radiem Wolna Europa oraz RF). Za pomoc strajkującym został w 1988 skazany przez kolegium ds. wykroczeń na 3 tyg. W 1989 sprzeciwiał się obradom Okrągłego Stołu.

 

Po transformacji ustrojowej: „w 1990 dziennikarz dodatku »Bez Cenzury« w Trybunie Śląskiej oraz pisma »Konfederata Śląski«. W 1990 organizator blokad sowieckich baz wojskowych oraz koordynator akcji okupacji budynków PZPR, PRON i ZSMP. 1990-1994 radny Miasta Katowice z listy KPN. 1991-2004 wiceprzewodniczący, od 2004 przewodniczący KPN. 1991-2001 poseł RP z listy KPN, 1991-1995 wiceprzewodniczący Klubu Parlamentarnego KPN, 1991-1992 przewodniczący sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu, 1997-1998 członek Prezydium Komisji ds. Układu Europejskiego, w 1997 członek Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego. 1991-1999 przedstawiciel Polski w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w Strasburgu, 1997-1998 wiceprzewodniczący Klubu Parlamentarnego Europejskich Demokratów (EDG)".


Sprzeciw patriotów był spowodowany marszem antyPiS w obronie dotychczasowej sytuacji w sądownictwie.


Demonstracja poparcia dla sądów - marsz tóg

 

Jan Bodakowski