W 1993 r. w Oslo społeczność międzynarodowa doprowadziła do podpisania porozumienia, które zobowiązywało Izrael do jak najszybszego doprowadzenia Palestyny do niepodległości. Autonomia Palestyńska nie mogła bowiem, nawet gdyby nie sprzeciw Izraela, żeby sobie na nią pozwolić, bo w zbyt wielu kwestiach, takich jak choćby energetyka, była całkowicie uzależniona od Żydów. Od tego czasu Izrael nie podejmuje jednak starań, aby Palestyńczycy osiągnęli w końcu upragnioną niepodległość. Wręcz przeciwnie, robi wiele, aby sama autonomia była jak najmniejsza. Zresztą, „częściowa autonomia”, którą mają teraz Palestyńczycy, to już sama w sobie sprzeczność.

Autonomia Palestyńska jest podzielona na trzy strefy: A,B i C. Pierwsza znajduje się pod pełną kontrolą Palestyńczyków, administracyjną i polityczną. Druga częściowo jest pod ich kontrolą, a częściowo jest wydzielona dla wojsk żydowskich. Strefa C jest całkowicie pod kontrolą Żydów. Warto dodać, że Żydzi wymusili na Palestyńczykach, aby wszystkie drogi krajowe znajdowały się pod ich administracją.

Podróżowanie między strefami jest utrudnione, bo wiąże się z przechodzeniem przez żydowskie kontrole, jakie przeprowadzają uzbrojeni żołnierze. Pan Krzysztof opowiada, że przez kilka miesięcy mieszkał w Betlejem, skąd, jak wielu Palestyńczyków, dojeżdżał codziennie do pracy do Jerozolimy. Wiązało się to z przechodzeniem przez granicę strefy, czyli z przechodzeniem przez kontrole żydowskie. Pan Krzysztof podkreśla, że chociaż było przygotowanych kilka bramek i obecnych było wielu żołnierzy to każdego dnia otwarta była tylko jedna bramka. W ten sposób tworzyły się wielkie kolejki, w których Palestyńczycy tracili mnóstwo czasu. Chodziło jednak o celowe upokorzenie ich. Ten efekt Żydzi uzyskiwali też przez to, że raz na jakiś czas żołnierz cofał jednego z Palestyńczyków i mówił, że tego dnia nie przejdzie przez granicę. Nie podawał przy tym żadnego powodu, lub mówił wprost: „Nie podobasz mi się”. Biorąc pod uwagę, że ludzie ci jeździli do pracy, aby utrzymywać własne rodziny, jest to zachowanie wyjątkowo rażące.

W dodatku Żydzi wyłączają w Autonomii Palestyńskiej dowolnie wybrane rejony i traktują je jako sferę C, do której Palestyńczycy w ogóle nie mają dostępu. Przykładem jest utworzenie synagogi w Betlejem na terenie Autonomii, którą Żydzi ogrodzili z trzech stron murem, tak że dostęp do niej jest tylko ze strony żydowskiej.

Żydzi dążą też do tego, aby wyłączyć całkowicie dla Palestyńczyków pas ziemi leżący na granicy z Jordanią. Jordania jako kraj islamski jest w dobrych stosunkach z Palestyną, stamtąd też przewożone są towary, w tym broń. Kiedy to się stanie, Palestyńczycy zostaną całkowicie zdani na Żydów i ci, kiedy będą chcieli, odetną ich od koniecznych dostaw.

Trudno uwierzyć, że w XXI w. na Bliskim Wschodzie dzieją się takie rzeczy, a ludzie traktowani są z taką pogardą, odmawia im się prawa do niepodległości, poniża się ich i upokarza. Cały naród został zamknięty w getcie i to przez Żydów, którzy sami doświadczyli gett, upokarzania i odczłowieczania. Zamiast jednak się czegoś nauczyć, wykorzystują nazistowskie metody wobec Palestyńczyków.

Niech żyje wolna Palestyna!

Autonomia Palestyńska. Na biało zaznaczona jest strefa A (kontrolowana przez Palestyńczyków), a na czerwono B (kontrolowana częściowo przez nich, a częściowo przez Żydów).

By TUBS - Own workThis W3C-unspecified vector image was created with Adobe Illustrator.This file was uploaded with Commonist.This vector image includes elements that have been taken or adapted from this:  Hebron in Palestine.svg (by TUBS).United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs: West Bank Area C Map, February 2011 (PDF), CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=17382757