Kultura i historia

Masakry podczas patriotycznych manifestacji w Warszawie w 1861

historia_masakry1861W 1861 r. w Warszawie miały miejsce liczne manifestacje, które były krwawo tłumione przez armię Imperium Rosyjskiego. 8 kwietnia tego roku wojska rosyjskie ostrzelały bezbronny tłum na Placu Zamkowym. Zginęło wówczas co najmniej 100 osób, a kilkaset zostało rannych.

Wybuch powstania styczniowego poprzedził szereg manifestacji narodowych Polaków, organizowanych od 1860 r. Do pierwszej z nich doszło na początku czerwca 1860 r., podczas pogrzebu Katarzyny Sowińskiej, działaczki patriotycznej i społecznej, wdowy po generale Józefie Sowińskim – jednym z dowódców podczas powstania listopadowego, który wsławił się bohaterską obrona reduty na warszawskiej Woli.

29 listopada, w 30. rocznicę nocy listopadowej, odbyła się wielka manifestacja, podczas której zaśpiewano publicznie po raz pierwszy „Boże coś Polskę” w nowej wersji. Dotychczasowe słowa refrenu: „Naszego cara zachowaj nam, Panie!” zostały zastąpione frazą: „Ojczyznę wolną racz nam wrócić, Panie!”.

25 lutego 1861 r., w 30. rocznicę bitwy o Olszynkę Grochowską, odbyła się kolejna manifestacja. Dwa dni później protest zorganizowali studenci dwóch warszawskich uczelni: Szkoły Sztuk Pięknych i Akademii Medyko-Chirurgicznej. Demonstracja przebiegała pod hasłami przeprowadzenia reform społecznych oraz zagwarantowania praw obywatelskich.

Na starym mieście manifestacja przerodziła się w procesję religijną. Na Krakowskim Przedmieściu do jej uczestników ogień otworzyło wojsko carskie, od kul zginęło pięciu demonstrantów. Pogrzeb „pięciu poległych” na Cmentarzu Powązkowskim stał się okazją do wielotysięcznej manifestacji patriotycznej. Zjednoczeni w oporze przeciwko rosyjskiemu despotyzmowi, uczestniczyli w niej przedstawiciele wszystkich cechów, stanów społecznych i wyznań.

Najtragiczniejszą w skutkach okazała się manifestacja, do której doszło 8 kwietnia 1861 r. na Placu Zamkowym w Warszawie. Duży oddział wojska rosyjskiego liczący ponad tysiąc piechoty i jazdy, dowodzony przez generała Stiepana Chrulewa, zaatakował bezbronny tłum, zabijając ponad sto osób, a kilkaset raniąc. Po tej zbrodni władze kościelne w mieście ogłosiły żałobę narodową.

Z czasem antyrosyjskie manifestacje zaczęto organizować w innych miastach Królestwa Polskiego, a także na dawnych ziemiach Rzeczypospolitej – na Litwie czy w Galicji.

14 października 1961 r. nowy rosyjski namiestnik, gen. hr. Karol Lambert, wprowadził w Królestwie Polskim stan wojenny. Dzień później, podczas nabożeństw w rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki, wojsko carskie wtargnęło do kilku warszawskich kościołów, co przyczyniło się do decyzji o zamknięciu wszystkich świątyń w Warszawie.

Narastający terror rosyjski i spowodowana nim dalsza radykalizacja nastrojów w polskim społeczeństwie doprowadziły do wybuchu 22 stycznia 1963 r. największego w dziejach państwa polskiego powstania.

Paweł Brojek

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

374 komentarze

374 Komentarzy

  1. Jesse Grillo

    9 grudnia 2017 at 04:37

    Marvelous! Now I feel stupid.

  2. Web Design

    12 grudnia 2017 at 18:37

    Real good info can be found on site . „Every artist was first an amateur.” by Ralph Waldo Emerson.

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra