Kultura i historia

Zabrali go wprost z konfesjonału. Bł. ks. Józef Czempiel

Proboszcz śląskich parafii w okresie międzywojennym. Był cenionym duszpasterzem, działaczem społecznym i narodowym. Szerzył ideę wychowywania w trzeźwości i wspierał rodziny uzależnionych od alkoholu. W maju 1942 r. poniósł śmierć męczeńską z rąk Niemców.

Józef Czempiel urodził się 21 września 1883 r. w kolonii Józefka koło Piekar na Śląsku w rodzinie górniczej. Uczęszczał do niemieckiego gimnazjum klasycznego w Bytomiu, a po jego ukończeniu podjął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wroc­ławskiego.

Włączył się wówczas w działalność polskich towarzystw młodzieżowych i studenckich. Był kolejno wiceprezesem, prezesem i ostatnim sekretarzem „Kółka Polskiego”, organizacji śląskich teologów. Jednocześnie działał w tajnym Związku Młodzieży „Zet”.

Święcenia kapłańskie przyjął w czerwcu 1908 r. Pracę duszpa­sterską rozpoczął w parafii św. Józefa w Rudzie, gdzie dał się poznać jako krzewiciel abstynencji, nawiązując w swych działaniach do akcji trzeźwościowej prowadzonej na Śląsku przez innych księży – Jana Alojzego Ficka oraz Jana Kapicę.

W czasie I wojny światowej pracował w różnych miejscach – początkowo we wsi Turze pod Raciborzem, później przez krótki czas pomagał w parafii pw. św. Klemensa Papieża w Miedźnej koło Pszczyny. W latach 1916-17 był administratorem parafii w Wiśniczach. W 1917 r. został na pół roku skierowany do parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Baborowie.

W 1918 r. został przydzielony do parafii pw. św. Michała Archanioła w Dziećmarowie, gdzie szybko popadł w konflikt z lokalnymi Niemcami. W związku z wprowadzeniem języka polskiego do nauk przygotowawczych przed I Komunią św. część mieszkańców wystosowała przeciwko niemu skargę do dzieka­na, a ten wniósł oskarżenie do Wikariatu Generalnego we Wrocławiu.

Z początkiem 1919 r. został mianowany duszpasterzem w Żędowicach. Animował tam prace Towarzystwa św. Cecylii i kółka teatralnego. Organizował kursy języka polskiego i wykłady z historii Polski. Dzięki niemu powstało Towarzystwo Polek. Działał także aktywnie w ruchu spółdzielczym.

W okresie plebiscytowym stanął na czele Polskiego Komitetu Plebiscytowego. Gdy wskutek podziału Górnego Śląska Żędowice przypadły państwu niemieckiemu, jako potencjalnie zagrożony atakami opuścił Opolszczyznę. W 1922 r. objął administrację parafii Wniebowzięcia NMP w Wielkich Hajdukach (dziś dzielnica Chorzowa – Batory).

Szczególną troską otaczał miejscowe organizacje parafialne, w tym Stowarzyszenie robotników pod opieką św. Józefa. Zorganizował komitet pomocy bezrobotnym z kuchnią wydającą bony na chleb i obiady oraz kino parafialne. W kiosku przykościelnym rozpowszechniano prasę i książki katolickie, jako dodatek „Gościa Niedzielnego” wychodziły „Wiadomości Parafialne”.

Kierował ruchem abstynenckim na Śląsku. Przy parafii prowadził poradnię przeciwalkoholową, dla osób uzależnionych i ich rodzin. Był pierwszym prezesem powołanego w 1923 r. w Chorzowie Katolickiego Związku Abstynentów — Okręg Diecezjalny Śląski. Wszedł w skład zarządu głównego Związku Katolików Abstynentów „Wyzwolenie”. Organizował wystawy, prowadził liczne odczyty i wykłady.

Od 1926 r. był wicedziekanem dekanatu chorzowskiego, a od 1931 – dziekanem. Za wybitne zasługi w działalności społecznej władze państwowe odznaczyły go w 1932 r. Złotym Krzyżem Zasług. W 1939 r. doprowadził w do zakończenia budowy nowego kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Chorzowie Batorym.

Po wybuchu wojny został aresztowany 13 kwietnia 1940 r. Wyprowadzono go prosto z konfesjonału i zawieziono na posterunek policji w Chorzowie, a następnego dnia do niemieckiego obozu koncentracyjnego Dachau.

W maju 1940 r. został przeniesiony do KL Mauthausen-Gusen, a w grudniu 1940 r. ponownie znalazł się w Dachau. Prawdopodobnie zginął 4 maja 1942 r. w tzw. transporcie inwalidów do ośrodka eutanazyjnego na zamku Hartheim w Austrii. Jego ciało zostało skremowane, a prochy rozsypane w nieznanym miejscu.

Ks. Józef Czempiel znalazł się w gronie 108 polskich męczenników II wojny światowej wyniesionych na ołtarze 13 czerwca 1999 r. w Warszawie przez papieża Jana Pawła II.

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

1 komentarz

1 Komentarz

  1. sfpqoby

    14 kwietnia 2020 at 17:55

    They dissatisfy each waning coldness Brand cialis slovak simples suffer

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra