Ksiądz Lutosławski za głównego wroga wczasach współczesnego mu kryzysu wartości wskazywał liberalizm (pisał "jad liberalizmu"), który niósł za sobą wielkie zagrożenie; atomizacja społeczeństwa (zamkniecie jednostki w świecie jej egoistycznych interesów), zwolnienie jej z obowiązków względem społeczeństwa oraz upowszechnienie postawy, którą określił "żądzą użycia". Liberalizm rozbija ład moralny i prowadzi do pozbawienia społeczeństwa prawa obrony przeciwko niszczeniu tradycyjnych wartości. Dzieje się tak dlatego, że fundamentem ideologii liberalnej jest nadanie prawa obywatelstwa dla wszelkiej niemoralności na równi z moralnością, jednocześnie ograniczając prawo do walki przeciw niemoralności, lub całkowicie jej zakazując. Skutkiem tego jest podkopywanie etycznych fundamentów narodu. Jeśli wspólnotę narodową pozbawimy ładu moralnego, to ona albo całkowicie upadnie, albo-co zdarza się najczęściej - będzie gniła, rozkładając się, infekując zgorszeniem szerokie kręgi społeczne, nie wyłączając młodzieży. Odpowiedzą na ten kryzys jest wychowanie w oparciu o ideały chrześcijańskie, bo wiele spraw ważnych dla przyszłości rodzimej kultury, religii oraz polityki, rozstrzyga się właśnie w procesie wychowawczym. [2]

Kazimierz Lutosławski (ur. 4 marca 1880 w Drozdowie, zm. 5 stycznia 1924 tamże) – polski ksiądz rzymskokatolicki, polityk, doktor medycyny i teologii, działacz endecki, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm I kadencji, dziennikarz, pedagog, ideowy mentor twórców skautingu i harcerstwa polskiego. Był projektantem polskiej odznaki skautowej, która stała się pierwowzorem krzyża harcerskiego. Należał do słynnej rodziny Lutosławskich, którzy stali się towarzyszami pracy i walki Romana Dmowskiego.

Ks. Kazimierz Lutosławski zmarł 5 stycznia 1924 w wieku 44 lat na skutek szkarlatyny, którą zaraził się podczas pełnienia posługi duszpasterskiej. Pochowany został w rodzinnym Drozdowie. Pośmiertnie za zasługi dla harcerstwa został uhonorowany tytułem Harcerza Rzeczypospolitej.

Zaskoczeniem dla wszystkich może być fakt, że Kazimierz i jego dzieło zostało pobłogosławione dnia 28.12.1907 r. przez św. Piusa X, podczas przechodzenia Ojca św. z audiencji ogólnej przez pokoje. Lutosławski opowiedział Świętemu papieżowi o swoim planach szkoły narodowej prowadzonej przez katolików, wychowującymi dla sprawy Kościoła i katolicyzmu. Pius X pobłogosławił dzieło, Kazimierza, jego rodzinę i krewnych. I dodał na końcu. "Ma presto, presto venite a noi - prędko, prędko, prędko przyjdź do nas". Ciekawostką było, że to szambelana papieski ks. Adam Sapiecha zorganizował tą "ekstraordynaryjną" audiencję prywatną. [3]

Ojcem duchownym i biskupem wyświecającym na kapłana Kaźmierza Lutosławskiego był wielki arcybiskup, później kardynał, Desire Mercier, odnowiciel tomizmu i szkoły scholastycznej, ojciec tzw. szkoły lowańskiej (od belgijskiego uniwersytetu w Louvain).

1 List Kazimierza Lutosławskiego do matki Pauliny Lutosławskiej Fryburg 19.11.1910 r., zbiory Muzeum Przyrody w Drozdowie, [w:] Tomasz Szymański Ksiądz Kazimierz Lutosławski. Biografia kapłana, wychowawcy i polityka, Drozdowo 2017., s. 50.

2 Kazimierz Lutosławski, Skauting jako system wychowania moralnego, Warszawa 1913, s. 12,12-13; [w:] ibidem. s. 76.

3. List Kazimierza Lutosławskiego do matki Pauliny Lutosławskiej, Rzym 28.12.1907 r., zbiory Muzeum Przyrody w Drozdowie, [w:] ibidem. s. 45.

opr. Piotr Błaszkowski