Kongregacja Nauki Wiary pisze:

Art. 5 § 1 Modlitwy nieliturgiczne o uzdrowienie  dokonują się w sposób odmienny od celebracji liturgicznej, jako spotkania modlitewne lub czytanie Słowa Bożego, pozostając pod nadzorem Ordynariusza miejsca według kan.839 § 2

§ 2. Powinno się troskliwie unikać pomieszania tych wolnych modlitw nieliturgicznych z celebracjami liturgicznymi w ścisłym tego słowa znaczeniu

§ 3. Jest poza tym rzeczą konieczną, aby w ich realizacji nie dochodziło, przede wszystkim ze strony tych, którzy je prowadzą, do form podobnych do histerii, sztuczności, teatralności lub sensacji[1]

i komentarz Komisji Teologicznej przy Krajowym Zespole Koordynatorów:

1. Kongregacja Nauki Wiary potwierdza istnienie charyzmatów uzdrowień w Kościele oraz  możliwość praktykowania modlitwy o uzdrowienie z posługą charyzmatyczną

2. Należy zawsze rozróżniać, czy modlimy się spontanicznie o uzdrowienie w formie modlitwy wstawienniczej, czy korzystamy z ksiąg liturgicznych i celebrujemy nabożeństwo liturgiczne. W tym ostatnim przypadku należy dostosować się do wszystkich przepisów liturgicznych.

3. Zwyczajną formą modlitwy o uzdrowienie w Kościele jest modlitwa liturgiczna, czyli określona zasadami podanymi w zatwierdzonych księgach liturgicznych z sakramentem namaszczenia chorych na czele.

4. Poza modlitwą liturgiczną o uzdrowienie istnieją też nieliturgiczne formy o uzdrowienie, nieokreślone zasadami podanymi w księgach liturgicznych. Wśród tych form nieliturgicznych modlitwy o uzdrowienie należy widzieć modlitwę o uzdrowienie związaną z charyzmatem uzdrawiania

5. Dokument zabrania łączenia form liturgicznych modlitwy o uzdrowienie z jej formami nieliturgicznymi. Dlatego także  modlitwa o uzdrowienie związana z charyzmatem uzdrowienia nie może być łączona z żadną formą nabożeństwa liturgicznego, jak np. z Mszą św. czy wystawieniem Najświętszego Sakramentu.[2]

            Wspomina o tym również Komisja Episkopatu Polski w dokumencie na temat uzdrowienia międzypokoleniowymego.

Konferencja Episkopatu Polski przypomina równocześnie, aby różne formy modlitwy o uzdrowienie chorych, także w ramach liturgii Mszy świętej, celebrować zawsze zgodnie z obowiązującymi przepisami ksiąg liturgicznych oraz instrukcją Kongregacji Nauki Wiary Ardens felicitatis desiderium.[3]

            Przepisy te bardzo wyraźnie i zrozumiale określają jak takie modlitwy o uzdrowienie powinny się odbywać. Mimo tego nie praktykuje się tychże instrukcji, albo praktykuje się je bardzo rzadko.

 

Powyższy tekst jest fragmentem książki Piotra Nowaka pt. "Jaka odnowa w Kościele".

Książka do nabycia tutaj

 

[1] Kongregacja Nauki Wiary – „Instrukcja na temat modlitwy w celu uzdrowienia od Boga” str.26

[2] Oświadczenie Komisji Teologicznej przy Krajowym Zespole Koordynatorów Odnowy w Duchu Świętym – str.33-34

[3] Konferencja Episkopatu Polski podczas 370. Zebrania Plenarnego, które odbyło się w Warszawie w dniach 6-7 października 2015 r