Z zawodu Karol Wojtyła senior był krawcem. W 1900 został powołany do wojska; w służbie spędził 27 lat. Był podoficerem wojska austriackiego, w czasie I wojny światowej przeniesiony do Hranic na Morawach, walczył m.in w bitwie pod Gorlicami w maju 1915 roku. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości był oficerem 12 pułku piechoty stacjonującego w Wadowicach. W 1924 pełnił służbę w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Wadowice, w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1922 i 170 lokatą w korpusie oficerów zawodowych administracji, dział kancelaryjny. Po zakończeniu kariery wojskowej w stopniu kapitana (1927) został urzędnikiem. W 1934 zajmował 78 lokatę na liście starszeństwa oficerów stanu spoczynku administracji.

W 1929, w wyniku zapalenia mięśnia sercowego i niewydolności nerek, umiera jego żona, zaś 3 lata później, z powodu szkarlatyny syn Edmund Wojtyła. W 1938 roku przeniósł się z Wadowic, wraz z dorastającym synem Karolem do Krakowa, gdzie zmarł trzy lata później. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie w części wojskowej przy ul. Prandoty. W 2018 jego imię i żony nadano jednej z ulic w Lublinie. Wojtyłowie są również patronami ulicy w Wadowicach.”

– przypomninają w swoim dzisiejszym wystąpieniu do władz Bielska-Białej członkowie ZChR.

 

Warto dodać, że brat Jana Pawła II i syn Karola Wojtyły seniora Edmund był związany z Bielskiem. W 1931 roku został zatrudniony w Szpitalu Miejskim w Bielsku. W listopadzie 1932 roku doktor Edmund Wojtyła zaraził się szkarlatyną ratując chorą pacjentkę. Jego pogrzeb na cmentarzu w Bielsku zgromadził wielu ludzi. Na płycie nagrobnej wyryto: Swe młode życie oddał w ofierze cierpiącej ludzkości.