Jak przypomina wydawca albumu Kaplica Sykstyńska to „uniwersalne miejsce historii, sztuki i wiary – przyciąga licznych przedstawicieli turystyki kulturowej z całego świata, nawet 25 tysięcy osób dziennie! Jednak popularna Sykstyna, choć znajduje się na trasie zwiedzania Muzeów Watykańskich, tak naprawdę nie jest muzeum. To przestrzeń religijna, konsekrowana kaplica. Co więcej, jest ona prawdziwym punktem odniesienia dla Kościoła rzymskiego i powszechnego. To w niej sprawuje się uroczyste liturgie i to tutaj kardynałowie zgromadzeni na konklawe wybierają nowego papieża. Kaplica Sykstyńska jest równocześnie syntezą teologii katolickiej. Na jej ścianach zostały ukazane dzieje świata (od Stworzenia po Sąd Ostateczny) wraz z losem człowieka odkupionego przez Chrystusa. Tym samym przedstawia ona historię zbawienia dla wszystkich ludzi i dla każdego człowieka z osobna”.

Zdaniem wydawnictwa Jedność 360 stronicowy album „Kaplica sykstyńska” „w nowatorski sposób prezentuje arcydzieła Sykstyny. Ich reprodukcje są bowiem owocem kampanii fotograficznej z użyciem najnowszych technologii, pozwalających na osiągnięcie spektakularnych rezultatów. Szczególnie innowacyjna technologia gigapixel umożliwiła wykonanie reprodukcji fresków w skali 1:1 i przyjrzenie się z bliska całej dekoracji kaplicy, oddając jej wyrazistość i oryginalną kolorystykę. Czytelnik ma więc niepowtarzalną okazję podziwiać z detalami obrazy takich mistrzów renesansu jak Michał Anioł, Perugino, Botticelli, Ghirlandaio czy Signorelli. Atutem niniejszego opracowania jest również profesjonalny komentarz przybliżający papieską Capella Magna. Antonio Paolucci, przez blisko dekadę kierujący Muzeami Watykańskimi, w prosty, ale sugestywny sposób wprowadza w historię Sykstyny, zapoznaje ze znamienitymi malarzami i ze światem, który udało im się stworzyć na przestrzeni niemal stulecia. Album (z równoległym przekładem angielskim) z pewnością zachwyci miłośników wielkich artystów włoskiego renesansu, pozwalając na głębokie obcowanie z ich ponadczasowymi arcydziełami, uwiecznionymi w Kaplicy Sykstyńskiej”.

Anatonio Paolucci autor tekstów w albumie to „włoski historyk sztuki, specjalista w zakresie historii renesansu, minister kultury w latach 1995–1996, dyrektor Muzeów Watykańskich w latach 2007–2017, autor kilkuset artykułów naukowych, a także monografii poświęconych takim twórcom, jak Luca Signorelli czy Marco Palmezzano”.

Jak można się dowiedzieć z Wikipedii Kaplisa sykstyńska „to prostokątne pomieszczenie o długości 40,93 m, szerokości 13,41 m i wysokości 20,70 m. Przykrywa je sklepienie kolebkowe z lunetami. Dzieli je ażurowa balustrada, wykonana przez Mino da Fiesole. Po prawej stronie pomieszczenia (patrząc w kierunku ołtarza) znajduje się kantoria z organami. Kaplica Sykstyńska słynęła z doskonałego, męskiego chóru, w którym śpiewali również mężczyźni obdarzeni wysokim kontratenorem (stąd brały się nie zawsze prawdziwe informacje o śpiewie kastratów).

Kaplica Sykstyńska od początku była przeznaczona na ważniejsze uroczystości kościelne. Dawniej często odprawiano w niej msze świete. Odbywa się tutaj konklawe, czyli wybór nowego papieża. Specjalny piec wstawiany na czas wyborów ma wyprowadzony ponad dach komin. Kolor wydobywającego dymu informuje zgromadzonych na Placu Świętego Piotra o wynikach głosowania: czarny – nie udało się jeszcze wybrać nowego papieża, biały – decyzja o wyborze została podjęta.

W latach 1981–1994 włoscy specjaliści przeprowadzili prace konserwatorskie finansowane przez Telewizję Japońską. Oczyszczono freski, usunięto część zasłon umieszczonych na biodrach postaci Sądu Ostatecznego. Obecnie, podczas zwiedzania Kaplicy, nie wolno fotografować, filmować ani prowadzić rozmów. Przewodnicy omawiają poszczególne freski, korzystając z tablic ze zdjęciami, umieszczonych na Dziedzińcu Pinii.

Co roku, przez jeden miesiąc, od godziny 17.30 do północy, kiedy z kaplicy wyjdą wszyscy turyści, wkracza do niej zespół specjalistów z Watykanu. Trwa wówczas sprzątanie, sprawdzanie pod kątem uszkodzeń, a następnie składany jest raport na temat kondycji Sykstyny.

Z Kaplicą Sykstyńską połączona jest (niedostępna dla zwiedzających) Kaplica Pawłowa. Zdobi ją fresk „Ukrzyżowanie św. Piotra”, jedno z ostatnich dzieł Michała Anioła.

Ściany i sklepienie Kaplicy zdobią freski. Najstarsze umieszczone są na podłużnych ścianach. Zostały wykonane w latach 1481–1483 przez artystów z Toskanii i Umbrii. Często określane są nazwą „Stara Sykstyna”, dla odróżnienia od fresków namalowanych przez Michała Anioła, nazywanych „Nową Sykstyną”. Ścianę po lewej stronie zdobi 6 scen ze Starego Testamentu, a po prawej umieszczono 6 scen z Nowego Testamentu. [...]

Prace nad ozdobieniem sklepienia papież Juliusz II zlecił Michałowi Aniołowi […] Wymiary postaci przedstawianych w kolejnych scenach zmieniają się. Najmniejsze są przy wejściu, największe w pobliżu ołtarza (artysta uzyskał przez to efekt jednakowej wielkości poszczególnych osób przy oglądaniu dzieła w pobliżu wejścia do kaplicy). Boczne pola sklepienia i lunety Michał Anioł ozdobił 12 postaciami proroków i sybill. Postać proroka Jeremiasza to autoportret mistrza, który w ten sposób niejako podpisał swoje dzieło.

Na ścianie na wprost wejścia Michał Anioł namalował fresk „Sąd Ostateczny”. Dzieło powstało na zamówienie papieża Klemensa VII w latach 1536–1541”.

Jan Bodakowski