Kultura i historia

Niejasny jak Talmud

By Library of Jewish Community in Bielsko-Biala, Poland – Library of Jewish Community in Bielsko-Biala, Poland, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=63564649

Zostałem ostatnio poproszony o napisanie wstępu do reprintu  pewnej książki sprzed wieku, która ujawnia rasistowskie i niemoralne poglądy zawarte w Talmudzie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Autor tej książki wielokrotnie powołuje się na konkretne fragmenty Talmudu. Postanowiłem sprawdzić, czy w angielskim tłumaczeniu faktycznie występują te szokujące stwierdzenia na temat wyższości Żydów nad innymi narodami, pojmowania gojów jako świń, czy usprawiedliwiania lichwy o ile nie dotyczy swoich.

Udało mi się znaleźć jedynie to odniesienia, które były mniej kontrowersyjne i mówiły o szczególnym znaczeniu Żydów. Rzecz w tym, że sam Talmud nie jest dziełem prostym. Talmud Babiloński składa się z Miszny, Gemary i komentarzy. Miszna z kolei składa się z 6 sederów (Zeraim, Moed, Nashim, Nezkin, Kodashim, Tohorot), a sedery z 7-12 traktatów. Te zaś składają się z rozdziałów, a rozdziały z misznajot.

Zwróciłem się więc do osoby, która studiowała hebraistykę i chodziła na seminaria z Talmudu. Ku mojemu zdziwieniu nie odpowiedziała mi jednoznacznie, czy fragmenty, które wskazałem są w Talmudzie czy nie. Zwróciła bowiem uwagę na to, że księga ta, choć ma pewną strukturę, jest różnie rozumiana przez różnych rabinów, którzy stosują wykluczające się interpretacje wobec tych samych tekstów. Nie łatwo jest więc, ustalić, nawet znając język i budowę Talmudu, co w nim jest, a co w nim nie jest.

Sami Żydzi przez lata studiują w szkołach talmudycznych, w których są wtajemniczani w rozumienia Talmudu.

Pokazuje to dobrze, że sam Talmud oddaje sposób myślenia Żydów – w którym nie ma miejsca na prawdę, ale wszystko zależne jest od sytuacji, okoliczności, interesu i osoby interpretującej. Wszak to Żydzi wymyślili etykę sytuacyjną, a szkoły rabiniczne słynęły zawsze z nauki erystyki – sztuki wygrywania sporów.

 

Jeżeli podobają Ci się materiały publicystów portalu Prawy.pl wesprzyj budowę Europejskiego Centrum Pomocy Rodzinie im. św. Jana Pawła II poprzez dokonanie wpłaty na konto Fundacji SOS Obrony Poczętego Życia: 32 1140 1010 0000 4777 8600 1001. Pomóż leczyć ciężko chore dzieci.

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

15 komentarzy

15 Komentarzy

  1. Piotrx

    14 lipca 2018 at 09:31

    Niejasny ? ale chyba tylko dla niektórych „gojów”

    co nie oznacza, że jego przekaz nie jest jasny dla samych żydów (mesjanizm żydowski), bowiem ci kierując się talmudycznymi wskazaniami, tworzą wobec obcych narodów wśród których żyją, szczególniej wobec narodów chrześcijańskich, odrębny i wrogi element.

    W przeciwnym razie dlaczego pierwsze oskarżenia Talmudu wyszły od nawróconych na chrześcijaństwo żydów którzy go doskonale znali ?

    oraz skąd wzięły się późniejsze potępienia Talmudu ze strony wielu papieży ?
    dla nich przekaz Talmudu był jasny:

    Rzym odkrywa Talmud
    http://www2.kki.pl/piojar/polemiki/kosciol/talmud.html

    Rzetelni znawcy Talmudu mieli o nim jednoznaczne i negatywne zdanie – z bardziej znanych polskich autorów np: ks. Justyn Pranajtis , ks . Stanisław Trzeciak czy ks. Józef Kruszyński

    Jak stwierdził obrazowo i dobitnie jeden z żydowskich konwertytów na chrześcijaństwo:

    Talmud to … „garść pereł rozrzuconych na kupie gnoju”

    Henryk Loewe napisał:

    „Jestem z urodzenia żydem, byłem od dziecka zajętym studiowaniem Talmudu, ponieważ moi rodzice przeznaczyli mnie na rabina….

    …Jeśli się porównuje Talmud do ogrodu, w którym obok wielu chwastów rosną kwiaty, to jednak te kwiaty nie są warte, aby się przebiły przez obrzydliwie krzewiące się chwasty; perły i drogie kamienie, które chciano wynaleźć na glebie tego pustego dzieła, mogą się jednak w końcu okazać, że to tylko zbyt często szkło farbowane.

    Zresztą nie zależy tu na tym, czy i ile piękna zabłąkało się do Talmudu, tylko zależy tu na podstawowym celu całości, który jako całość, jako kodeks życia i kodeks prawa jest jedynym w swojej potworności i niedorzeczności.

    Z tego punktu baczenia jest niewątpliwie najwięcej zasługującym na odrzucenie, choćbyśmy nawet przypuścili, że pierwsi autorzy postępowali w dobrze pomyślanym zaślepieniu. Oni chcieli… przez możliwe zachowywanie Prawa osiągnąć najściślejsze wyodrębnienie się od nieżydów, urągając swemu losowi, chcieli przez to stać się godnymi lepszej przyszłości.

    „Uczeni” mianowicie zrobili płot około Prawa, jako środek ochrony przeciw przekroczeniu świętej mojżeszowej konstytucji. Jakie jednak zadanie ma ten płot Talmudu?

    Przykuć człowieka spiżowymi węzłami do pracy na galarach w niewolniczej służbie ceremonii, za co mu zapewniono niechybną łaskę niewidzialnego króla narodowego Jehowy. Kto wykazuje szczególną dokładność w wypełnianiu tego lub owego przepisu, ten już dlatego samego uważanym bywa za sprawiedliwego. Czyż to jednak nie zabija z gruntu ducha moralności?

    …Kto szuka w Talmudzie pierwiastków naukowych w najwyższych zagadnieniach życia, ten dowodzi, że albo nie ma o nauce najmniejszego pojęcia, albo sam w siebie wmawia, że z żużli może zrobić złoto. Nie można zbierać z cierni winogron! To jest właśnie przekleństwo, które ciąży na uporczywym trzymaniu się kultu próżnego, samolubnego, na wskroś powierzchownego, który stał się tak pustym, że sprowadza zupełne skostnienie życia i wszystko, co zresztą w ideałach narodu jest płynnym i co daje krew do duchowego rozwoju, rozpływa się tu w lodowatym straszydlanym dziwolągu!

    Stąd to skostnienie, które owładnęło życiem tego nieszczęśliwego narodu. Jest tu coś silnego, wewnątrz bezpodstawnego, na zewnątrz uciśniętego, a jednak wyniosłego.

    Niczego tu nie ma wielkiego, niczego szlachetnego, co by pobudzało do życia, bez fantazji, bez energii. Żadnej sztuki, żadnej nauki naród ten nie wzbogacił, tylko handel był tym, co go pociągał, ponieważ on wymaga najmniej wewnętrznej wspólnoty z innymi, a dopuszcza tylko zewnętrzny stosunek, podczas gdy pozostaje nietkniętym najsurowsze oddzielenie się co do sposobu myślenia. Ta niepokonana dążność do oddzielania się narodu jest właściwą przyczyną ucisku, jakiego od dawna naród ten doznawał….

    ….Ten stary kult, którego niezaprzeczoną podstawą pozostaje Talmud, a mianowicie to ubóstwianie wszędzie zewnętrznego wypełniania prawa, wyniosła pogarda wszystkich nieżydów, którą wzmacnia przepisowe ascetyczne oddzielanie się od nich, tak iż wszyscy inni nie tylko uchodzą za niewiernych, za kacerzy, którzy nie będą zbawieni, ale nawet za pariasów.

    Niewzruszona wiara, że kiedyś przyjdzie dla nich, jako dla wybranego narodu, mesjasz ziemski, który ich wynagrodzi obficie za wszystkie cierpienia, niezachwiana pewność, że wtedy wszyscy ludzie nawrócą się do żydostwa albo służyć przynajmniej żydom będą i złożą hołd ich wspaniałości. To wszystko daje prawdziwym zwolennikom starego talmudycznego żydostwa giętkość w obywaniu się i w znoszeniu, jak i w rezygnacji, która nie da się zniszczyć… Ci żydzi nie chcą żadnej rezygnacji i nie mogą chcieć żadnej, ponieważ każde bliższe towarzystwo z chrześcijanami musi się im wydawać, według słowa i ducha Talmudu, jako niebezpieczne i uwodzicielskie….

  2. prawo

    14 lipca 2018 at 09:39

    Panie Michale Krajski, ja to się dziwie, ze Pan się dziwisz.
    Co do żydków to trzeba przyznać, że wynaleźli ten swój kretyński Talmud a somsiadom napisali Koran.
    Mają wszak osiągi!

    • Tomek

      14 lipca 2018 at 15:38

      A nam Biblię napisali, no popatrz, Marku…

  3. Piotrx

    14 lipca 2018 at 09:41

    Talmud – co zawiera i czego naucza – ks. prof. Józef Kruszyński
    /fragmenty/

    ….Ci zaś wszyscy, co znali Talmud, czytając go w oryginale, wygłaszają bardzo ujemne sądy o religijnej księdze żydowskiej. Z moralności Talmudu wypływają te wszystkie przywary duszy żydowskiej, które nie pozwalają jej na wytworzenie harmonii z wyznawcami innych religii.

    Jeszcze w średniowieczu, gdy w kołach chrześcijańskich była bardzo słabo rozwinięta znajomość języków semickich, a zwłaszcza hebrajskiego i aramejskiego, żydzi tłumaczyli, że chrześcijanie, nie znając języka Talmudu, nie rozumieją jego pouczeń, a zarazem niesłusznie potępiają to, czego nie znają. Braki te usunięto.

    Papież Klemens V w r. 1307 zaleca, aby na wszechnicach katolickich założyć katedry języków semickich. Myśl ta została wcielona w czyn po koncylium w Viennes we Francji, odbytym w r. 1311. W uniwersytetach w Paryżu, w Salamance, w Bolonii i Oksfordzie zostały erygowano katedry semickie.

    Znajomość języków semickich nie wywołała zmiany w poglądach na wartość i znaczenie Talmudu. Uczeni wskazywali na wyjątkowe wyodrębnienie (ekskluzywizm), jakie ta księga zajmuje w stosunku do wszystkich nie żydów. Znajdywano w niej źródło wiecznego fanatyzmu i żydowskiej obłudy w stosunku do chrześcijan. Niezdrowy wreszcie sposób wykładu różnych objaśnień i pouczeń rabinicznych, zawartych w Talmudzie, okrytych szatą tajemniczości, owianych nimbem mistycyzmu, mógł otwierać na oścież drogę wszelkim nadużyciom.

    Te okoliczności zmuszały niejednokrotnie panujących do wydawania rozporządzeń w celu niszczenia Talmudu. W drugiej połowie XVI wieku sześć razy ogłaszano dekrety nakazujące masowe palenie ksiąg talmudycznych. Zniszczono tych ksiąg bardzo wiele w różnych miastach niemieckich, zwłaszcza w latach 1553, 1555, 1559 i 1566. Bywały niejednokrotnie wypadki, że sami żydzi, poznawszy światło nauki Chrystusowej i nie odnoszący się bynajmniej nieprzyjacielsko względem swoich dawnych współwyznawców, uświadamiali władze chrześcijańskie o szkodliwości Talmudu i wtajemniczali w sekretny wykład rabinów, mający na względzie różne orzeczenia autorów talmudowych.

    Do takich należał przede wszystkim Pfefferkorn w pierwszej połowie XVI wieku w Kolonii. Autorzy żydowscy do dnia dzisiejszego nie mogą tego zapomnieć Pfefferkornowi i nie szczędzą mu barw najczarniejszych. Ruchy wolnościowe, które szły wraz z rozwojem protestantyzmu, osłabiły walkę z Talmudem. …

    …..Źródłem nienawiści żydostwa względem chrześcijan jest ich talmudyczna religia. Jeżeli więc tego ducha nienawiści czerpią ze swoich ksiąg i są z tego dumni, muszą te księgi cenić jako najdroższy skarb, jako rzecz tak wielkiej wagi, iż utrata ich musiałaby spowodować zmianę w duchowym usposobieniu całego żydostwa. Z góry, więc należy się spodziewać, że u autorów żydowskich znajdziemy li tylko same pochwały pod adresem Talmudu. Nie będzie on nigdy przedmiotem krytyki, ani poważnego roztrząsania, jakby nie wyszedł z rąk ludzi wzajemnie się zwalczających i błądzących. Talmudowi przypisywana jest moc nadziemska, boska, która nie podlega żadnej krytyce ludzkiej.

    Krytyczny sąd o Talmudzie ze strony żydów byłby bluźnierstwem, godnym najwyższej klątwy. Charakterystyczną jest rzeczą, że im komentarze na Pismo św. są późniejsze (zamknięte w ramach Talmudu), im bardziej został w nich uwydatniony pierwiastek nienawiści, tym większe posiadają znaczenie i tym większą otaczane są aureolą świętości. I tak przedstawia się rzecz w wykładzie żydów: Pismo św. posiada wielkie znaczenie, ale większe nad nie ma Miszna, ponieważ zawiera „podania starszych”; te zaś wyższe są nad Torą (Pismo św.). Ale jeszcze wyższe ma znaczenie to, co spisali starsi dla objaśnienia Miszny, czyli Talmud. Jest to więc najcenniejsza księga i posiada pierwszorzędne znaczenie w życiu żydostwa, które uchodzi za wyznawców (tak twierdzą żydzi) religii Mojżeszowej, a w rzeczywistości w tej religii prawie nic nie ma z mozaizmu, bo choć, zachowywane są w niej przepisy Mojżeszowego prawa, pojmowane są atoli w takim tłumaczeniu, jakie nadał im Talmud. Wszystko przesiąknięte jest duchem Talmudu. Już za czasów Chrystusa Pana żydzi odstąpili od właściwego pojmowania Pisma św. Pan Jezus mówił do żydów: „Nie mniemajcie, abym ja was oskarżać miał u Ojca; jest, który was oskarża, Mojżesz, w którym wy nadzieję macie. Bo gdybyście wierzyli Mojżeszowi, podobnie byście i mnie wierzyli:, bowiem on o mnie pisał. Lecz jeśli jego pismom nie wierzycie, jakoż moim słowom uwierzycie” (Jan, 5: 45-47). To jedno powinno uchodzić za pewnik, że żydzi nie wyznają religii Mojżeszowej tylko talmudyczną….

    …..Cel Talmudu jest dość przejrzysty. Jego twórcom chodziło przede wszystkim o to, by skupić społeczeństwo żydowskie i by je zamknąć od wszelkich obcych wpływów, tak iżby do żydostwa nie miały dostępu ani prądy religijne, ani w ogóle duch wyrobiony przez cywilizację, która się rozwijała na podłożu nie mającym nic wspólnego z Talmudem. Talmud miał być tym duchowym pokarmem dla narodu izraelskiego, który miał go zabezpieczyć przed wszelkimi obcymi wpływami i zachować nadal zjednoczenie na polu religijnym oraz narodowym..

    Nie wiadomo, co bardziej podziwiać w Talmudzie: czy nienawiść do chrześcijan, czy też umiejętnie rozwijane hasła w celu skupienia się i wyodrębnienia tak pod względem rasowym jak i religijnym. Nienawiść do chrześcijan posiada w Talmudzie bardzo wyraźne oblicze i niczym nie da się zaprzeczyć. Chrystus po większej części jest lżony. Widzieliśmy na innym miejscu, w jaki sposób rabini każą wymawiać święte Imię Jezus. Bardzo często w Talmudzie rabini posiłkują się pod adresem Chrystusa Pana nazwą Taluj. Jest to wyraz obelżywy, oznacza to samo, co „wisielec”. Nie da się przytoczyć wielu przydomków dawanych Najśw. Marii Pannie. Aby uniknąć obrazy uszu chrześcijańskich, pomijamy je milczeniem. Gdziekolwiek istnieje zwrot o Kościele, o początkach chrześcijaństwa, wszędzie przebija się lekceważenie i nienawiść. Opierając sąd na tych nieprzyjaznych zwrotach, można by wnosić, że przeznaczeniem Talmudu było utrwalanie zerwania wszelkich stosunków, pomiędzy żydostwem a rozwijającym się Kościołem Chrystusowym. Cel miał być osiągnięty drogą utrwalania uprzedzeń i nienawiści przez wykazywanie krzywd i niepowetowanych strat, jakie nauka Chrystusowa wyrządziła żydostwu. Należy jednak uważać, że nienawiść podsycana względem chrześcijan jest tylko środkiem do osiągnięcia głównego celu, a jest nim takie wyodrębnienie żydostwa, iżby wszystkie prądy obcej kultury i cywilizacji stały się niedostępnymi. Takie zamierzenia można było łatwiej urzeczywistnić, o ile wytworzyła się nowa religia. Tworząc Talmud rabini doprowadzili swoje zamiary do skutku. Stworzyli reguły i zasady dla oparcia na nich religii w rzeczywistości nowej, a jednak uchodzącej za starą, bo podaną jeszcze przez Abrahama, gdy ten rozmawiał z Bogiem. W religii tej dominującym pierwiastkiem jest fanatyzm. Odbił on tak silne piętno na duchowym obliczu całego żydostwa, że żydzi, gdziekolwiek się znajdują, są sobą i wszędzie wywołują to znane i tak stare zjawisko jak ich własne rozproszenie, tj. antysemityzm, który właściwie jest antyjudaizmem, ponieważ nikt nie walczył z żydami, jako z semitami, lecz jako z judaistami, wrogo usposobionymi względem wszystkich innych narodowości. Nie należy się dziwić, że istnieje antyjudaizm. Istnieć on musi i będzie zawsze występował tam, gdzie są żydzi.

  4. Piotrx

    14 lipca 2018 at 09:55

    „…. Postanowiłem sprawdzić, czy w angielskim tłumaczeniu faktycznie występują te szokujące stwierdzenia na temat wyższości Żydów nad innymi narodami, pojmowania gojów jako świń, czy usprawiedliwiania lichwy….”

    Przypuszczam, że nowe ogólnie dostępne wydania (być może jeszcze do tego internetowe!) są najczęściej odpowiednio ocenzurowane (aby nie drażnić zbytnio gojów), trzeba umieć czytać w oryginale a to robili prawdziwi znawcy Talmudu albo przynajmniej sięgać do dawnych drukowanych i przetłumaczonych rzetelnie wydań.

    Na początek warto sięgnąć do pracy :

    „Christianus in Talmude Iudaeorum” – Petropoli 1892

    Ks. Pranajtis poznał niełatwy do opanowania język żydowskich ksiąg religijnych (hebrajski, chaldejski, aramejski) tłumacząc i wydając w opracowaniu szereg tekstów z Talmudu. Owocem jego żmudnej pracy naukowej była wydana w języku łacińskim książka: „Christianus in Talmude Iudaeorum” – Petropoli 1892 (Chrześcijanin w Talmudzie żydowskim). W 1894 roku została ona przetłumaczona na język niemiecki, a w 1911 także na rosyjski, a także na inne języki.

    Przy czym należy podkreślić, że późniejsze tłumaczenia miały często jedynie charakter popularny. Każdy kto jednak chciałby sobie wyrobić właściwy sąd o naukowości stanowiska ks. Pranajtisa winien sięgnąć do edycji łacińskiej z 1892 roku. Edycja ta posiada bowiem wszelkie cechy pracy naukowej, przeznaczonej dla specjalistów.

    Dlatego, jak podkreśla ks. Pranajtis we wstępie do niej, aby uniknąć zarzutu ze strony środowisk żydowskich, że ktoś dany tekst sfałszował bądź źle go zrozumiał, obok przekładu łacińskiego przy każdej cytacie talmudycznej jest podany tekst hebrajski. Książka zaczyna się od wykładu co to jest Talmud, z jakich składa się dzieł, części i traktatów, przy czym każdy tytuł jest podany po hebrajsku, w transkrypcji literami, w łacińskim przekładzie i ze szczegółowym jego objaśnieniem. Tak samo traktowany jest każdy termin techniczny.

    Na stronach 23-25 autor wylicza szczegółowo literaturę talmudyczną oraz jej wydania, na których się opierał. Wymienia także biblioteki w których można je odnaleźć. Ponadto edycja łacińska „Christianus in Talmude Iudaeorum” z 1892 roku była wydana za zgodą władz kościelnych i jak można się przekonać posiada ona IMPRIMATUR arcybiskupa Kozłowskiego:

    IMPRIMATUR.

    Petropoli, die 13 Aprilis 1892 a.

    Archiepiscopus Metropolita Mohiloviensis KOZŁOWSKI

  5. stan

    14 lipca 2018 at 10:05

    Sprawdzone przez pokolenia, papieży, Kościół. Księga na indeksie Librorum Prohibitorum. Księga głupoty i buźnierstwa. Talmud jest też kobieciarski – Feliks Koneczny. A wystarczy przeczytać księdza Pranajtisa.
    Bez kanwy cywilizacji łacińskiej Żydkowie nic mądrego nie wymyślili – blokuje ich sposób myślenia. Mogą rozwijać się tylko u nas.

  6. Tomasz

    15 lipca 2018 at 07:38

    Tomek stary żydowski cepie nie szkaluj Polski Polek Polaków ,Naucz się geografii nie Syjamu jest syjonistyczny twór Izrael założony przez WLK Brytanię w 1948 rządzony przez rosyjskich Żydów trzecie pokolenie bolszewickiej żydo-komuny ,

    • Tomek

      15 lipca 2018 at 11:54

      „Naucz się geografii nie Syjamu ”

      Ech, ty to nawet lekkiej ironii nie jesteś w stanie zrozumieć, stara, moczarowska pierdoło:)

  7. wiesscar

    15 lipca 2018 at 10:14

    Talmud = Miszna + Gemara + komentarze,
    Miszna = 6 sederów (Zeraim, Moed, Nashim, Nezkin, Kodashim, Tohorot), seder = od 7 do 12 traktatów,
    traktat = rozdzialy,
    rozdzial = misznajoty.

    • wiesscar

      15 lipca 2018 at 10:16

      Studiujmy Talmud. Moze jest tlumaczenie w języku polskim zebysmy wiedzieli wiecej o mentalnosci starszych braci.

  8. Pingback: cwnt54mxwct7nvencwv4ebycf

  9. wklaeru

    14 kwietnia 2020 at 15:58

    with inductive yorkshire Cialis samples and my stamina evil isnРІt trypsin (threefold being generic viagra online apothecary differentiation): Opening prudent oncology

  10. cialis dosage 40 mg

    21 kwietnia 2020 at 14:32

    Npvpio klyrey Cialis store cialis

  11. Dnclwo j

    1 maja 2020 at 11:13

    Eiwlyt kwkzza Viagra best buy

  12. when will cialis be generic

    18 maja 2020 at 14:41

    Oaaxnb zosgcn Brand viagra over the net cialis without prescription

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najpopularniejsze

Góra