Wywiad z Tomaszem Sommerem

 

Zdaniem Tomasza Sommera, Wojciech Sumliński to plagiator, który opublikował książkę będącą kompilacją starych materiałów, połączoną z wywiadami nie wiadomo o czym, w której nie ma nic nowego.


Redaktora „Najwyższego Czasu" zbulwersowało nie tylko to, że w książce Sumlińskiego nie ma nic nowego, ale też to, że Sumliński ukrywa, że to wszystko to już było opisane przez innych naukowców i publicystów, w wielu artykułach i książkach – choć Sumliński zapowiadał, że odkryje coś nowego.

 

W opinii Tomasza Sommera książka Sumlińskiego z racji na swoją formą i autora skompromituje temat. Redaktor „Najwyższego Czasu" uważa, że Sumliński to bezczelny mistrz autopromocji, którego nie powinno być na rynku.


Wpisując do wyszukiwarki dwa słowa „Sumliński" i „plagiat" wypada tekst z wydawanego przez Niemców polskojęzycznego tygodnika „Newsweek". Autorem tekstu „Kolejne dowody na plagiaty w książce Wojciecha Sumlińskiego. Czy to ostateczny koniec wiarygodności pisarza?" jest Jakub Korus.


Z tekstu opublikowanego w niemieckim tygodniku dla Polaków wynika, „że Wojciech Sumliński, autor książki »Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego« niemal 30 razy skopiował w niej klasyków kryminału i sensacji – Raymonda Chandlera oraz Alistaira MacLeana. Jeden z ulubionych pisarzy prawicy kopiował lub przepisywał z nieznacznymi zmianami całe akapity m.in. „Mrocznego krzyżowca", „48 godzin" czy „Lalki na łańcuchu" – łupem tej intelektualnej kradzieży padały charakterystyki bohaterów, dialogi, opisy miejsc i zdarzeń". „Przepisywał również z książek Paulo Coelho". W „tylko w czterech pierwszych rozdziałach »Niebezpiecznych związków Bronisława Komorowskiego« splagiatowano – bagatela – 131 fragmentów". Skalę zapożyczeń ujawnił „program antyplagiatowy, który porównał »Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego« oraz książki (...), z których korzystał Sumliński". Niemiecki tygodnik dla Polaków uważa, że Sumliński mógł też splagiatować i inne książki.

 

Co warto podkreślić Sumliński, żadnemu z polityków opisanych przez Sumlińskiego nie udało się doprowadzić do skazania autora książek, co może wskazywać, że w jego książkach można znaleźć prawdę o opisanych politykach – opisanych z wykorzystaniem estety i narracji rodem z kryminałów.


Według Wikipedii Tomasz Sommer urodził się w 1972 roku w Puławach. „Jest absolwentem LX LO im. Wojciecha Górskiego w Warszawie. Studia magisterskie odbył w Instytucie Dziennikarstwa Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, studia doktoranckie w Szkole Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. W 2006 uzyskał w IFiS PAN doktorat z socjologii na podstawie rozprawy doktorskiej pod tytułem ''Sposoby usprawiedliwiania podatków w świetle ideologii praw człowieka''. Jego promotorem była prof. Jadwiga Staniszkis, a recenzentami prof. Aniela Dylus i prof. Marcin Król.


Pracę dziennikarską rozpoczął jeszcze przed podjęciem studiów – pisał wtedy dla działu stołecznego „Expressu Wieczornego". Później pracował kolejno dla Tygodnika Akademickiego „Auditorium", dzienników „Nowy Świat" i „Życie". W 1995 związał się z Oficyną Konserwatystów i Liberałów Janusza Korwin-Mikkego. Zaczął pisać dla tygodników „Najwyższy CZAS!", „Najwyższy CZAS!-Bis" i „Lux". Od 1996. był redaktorem naczelnym pisma „Lux", które jednak w połowie tego roku przestało być wydawane. Od 1996 podjął stałą pracę w tygodniku „Najwyższy CZAS!", pełniąc w nim funkcję zastępcy redaktora naczelnego (w latach 1996–1999 oraz 2004–2007) i redaktora naczelnego (1999–2003 oraz od 2007). Równocześnie w latach 1996–2002 był reporterem działu zagranicznego w „Super Expressie". W 2002 założył spółkę 3S Media Sp. z o.o., która rozpoczęła wydawanie sportowego miesięcznika dla młodzieży „GIGA Sport". W 2004 spółka rozpoczęła wydawanie edycji niemieckiej tego miesięcznika „GIGA Sport – Deutschland", której redaktorem naczelnym został Tomasz Sommer. W 2007 Tomasz Sommer wraz ze wspólnikami przejął tygodnik „Najwyższy CZAS!". Współprowadzi program ''Ja Panu nie przerywałem'' w Superstacji.


Oprócz działalności dziennikarskiej Tomasz Sommer był organizatorem międzynarodowych tzw. konferencji eurosceptycznych w latach 2001, 2002 i 2004, w których jako główny mówca brał udział Władimir Bukowski.

 

Od 2005 jest wiceprezesem Instytutu Globalizacji wolnorynkowego think-tanku z siedzibą w Gliwicach.

 

Tomasz Sommer jest także alpinistą: w latach 1993–2007 brał udział w wyprawach w różne pasma górskie, głównie Azji Środkowej. W 2007 brał udział w nieudanej próbie pierwszego polskiego wejścia na Kongur Tagh w paśmie Kunlun (7719 m n.p.m.) będącej oficjalną ekspedycją Polskiego Związku Alpinizmu.

 

W 2009 kandydował bez powodzenia z pierwszego miejsca na liście KW Libertas w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu wyborczym Gdańsk, uzyskując 0,29% głosów w skali województwa (1408 głosów). W 2010 związał się z Wolnością i Praworządnością. Był pełnomocnikiem wyborczym Ruchu Wyborców Janusza Korwin-Mikke w wyborach samorządowych w tym samym roku i otwierał listę komitetu w wyborach do rady Warszawy, jednak RW JKM nie uzyskał mandatów w radzie. W wyborach parlamentarnych w 2011 startował do Sejmu z pierwszego miejsca na liście Kongresu Nowej Prawicy w okręgu wyborczym Siedlce, zdobywając 2652 głosy. W lutym 2014 został rzecznikiem prasowym tej partii. Zasiadał także w jej zarządzie. W styczniu 2015, po odwołaniu Janusza Korwin-Mikkego z funkcji prezesa KNP, podał się do dymisji. Związał się potem z założoną przez Janusza Korwin-Mikkego partią KORWiN, został rzecznikiem jej sztabu przed wyborami parlamentarnymi w 2015 (w wyborach tych kandydował także do Sejmu).


3 grudnia 2013 objął funkcję Research Fellow w Institute of World Politics w Waszyngtonie.


Jest autorem i współautorem książek:

Poza Unią jest życie (wraz z Miłoszem Marczukiem)

Czy można usprawiedliwić podatki?

Korwin – wolnościowiec z misją

Michalkiewicz – nie bójcie się prawdy

Absurdy Unii Europejskiej

Rozstrzelać Polaków. Ludobójstwo Polaków w Związku Sowieckim – dokumenty z centrali

Wolniewicz – zdanie własne

Michalkiewicz – wariant rozbiorowy

X. Małkowski – krzyż

Dzieci operacji polskiej mówią. 45 relacji świadków sowieckiego ludobójstwa z lat 1937–1938

Michalkiewicz – antypolonizm

Operacja antypolska NKWD 1937-1938. Geneza i przebieg ludobójstwa popełnionego na Polakach w Związku Sowieckim (monografia)


Jan Bodakowski